Maandagmorgen is Cindy toegekomen met haar papa voor haar eerste schooldag. Haar papa wou ook eens mee om te kunnen beleven hoe ze dit ervaarde. Het ging goed eigenlijk voor haar eerste schooldag. We gingen samen naar de klas van juf Ilse en ze ging spelen met papa met de ‘mistik’ en erna nog even puzzelen voor we de klas moesten verlaten.

Mama heeft haar ’s middags wel gaan halen omdat ze al vrij vroeg wakker was door van haar papa te komen. Juf Ilse zei dat het best goed heeft gegaan, dus mama was heel blij. Na het eten heeft mama Cindy wat laten slapen, want ze viel bijna in slaap in haar bord spaghetti. Na haar dutje heeft Cindy honderduit vertelt over wat ze gedaan had vandaag in de klas: bankje zitten (het weer leren), K3 gezongen, bal gespeeld, appel gegeten, …  En tuurlijk maakt ze haar boos als je haar niet van de eerste maal kan verstaan…

Dinsdagmorgen was het een beetje anders.. Ze sliep nog half aan de ontbijttafel, maar heeft toch best iets gegeten voor we naar school gingen. Vandaag was het net iets minder. Toen mama zei dat ze moest vertrekken omdat de bel was gegaan, zette Cindy het op een huilen. Mama heeft haar aan juf Ilse gegeven en gemaakt dat ze niet langer bleef want het zou alleen maar erger worden.
Dan is mama naar de garage gegaan voor de expertise van de auto. Het komt er op neer dat de ganse deur zou vervangen moeten worden. Maar hoeveel de kosten er van zijn en hoe dit allemaal geregeld wordt, zal af te wachten zijn tot volgende week woensdag. Dan weet de garage en de verzekeringsmakelaar meer… Nu gaat mama wat strijken en het huishouden doen tot dat ze Cindy mag gaan halen aan de schoolpoort.

Mama was blij en niet blij toen ze Cindy ging ophalen. Cindy stelt het prima in de klas, maar eten met de andere kindjes lukt niet zo goed. Cindy heeft weer gebokt en heeft niets willen eten, zelfs al waren het lekkere frietjes. Mama was serieus ontgoocheld. Ze heeft dan thuis wel har schade ingehaald door nog soep te willen eten en boterhammen, maar toch zou het leuker zijn als ze zou willen meedoen met de groep. Ze kon het in de crèche wel… Of misschien is het gewoon weer de periode om zich aan te passen? Ik weet het niet, maar ik hoop dat het snel over is die koppige periode van Cindy.

We zijn ook nog even naar oma en opa geweest om hun ook te laten weten hoe school verliep voor Cindy, en daarna zijn we naar huis gegaan om Cindy rond half acht in bed te stoppen… School vermoeid een kind enorm veel meer dan de crèche me dunkt. Mama zal niet veel meer kunnen genieten van haar kleine meid na het werk, als ze maar om zessen kan thuiskomen. Mama hoopt dat ze snel naar dichtere oorden kan gaan werken zodat ze meer tijd kan doorbrengen met haar kleine meid.

Woensdag waren mama en Cindy samen de ganse dag thuis. Het was 11 november, dus geen school en geen werk… Mama hoopte dat Cindy vandaag wel zou eten, en het was ook waar. Cindy heeft heel goed gegeten. ’s Morgens flink haar boterham gegeten met wat melk en een appel. Haar middageten ging ook best vlot.

Na het middageten hebben we samen een brief voor de Sint gemaakt en hem ’s middags ook gaan afgeven. Hij was te gast in de Fun in het dorp. Cindy zette het eerst op een huilen, maar met een beetje chantage van mama’s kant stopte het. Mama beloofde dat als Cindy niet zou huilen bij de Sint ze een ballon zou krijgen omdat ze zo flink zou zijn, wat ook geschiedde, tot het moment dat de Sint haar op de schoot zette. Toen waren er wel tranen in overvloed, maar mama was al blij dat het maar op het einde was en dat de Sint dit jaar de micro niet onder haar snoet heeft gehouden. Daarna zijn we met de ‘buit’ (een snoepzak en ballon) naar huis gegaan, om eens te kijken wat er allemaal in zat. We hebben dan nog gespeeld tot het tijd was Cindy in haar bedje te stoppen voor school.

Donderdagmorgen ging alles goed om naar school te gaan. Cindy heeft flink haar boterham opgegeten en was goedgezind opgestaan. Ook naar de klas gaan ging zonder problemen. Mama kon met een gerust hart naar huis vertrekken, of toch redelijk. Mama zat nog altijd in met het middageten en dat was niet ongegrond. Cindy had het deze dag 2 maal geflikt om over te geven. Bij de eerste speeltijd en ook bij het middageten. En alleen maar omdat ze haar eigen juf niet zag. :os  Mama was enorm ontgoocheld in haar kleine meid, dat moet ze toegeven. Mama kan alleen maar hopen dat Cindy haar koppigheid allicht aan de kant zet, want mama is het serieus beu aan het geraken om zo in schaamte te komen met haar kuren…

’s Avonds heeft ze nog wat soep en een boterham gegeten, maar vet was het niet… Tsss…  Ze ging rond een uur of zes bij me liggen in de zetel en vroeg om een deken over haar te leggen. Een goed half uur later lag ze te slapen bovenop mama… Ik kon niet boos zijn op zo’n lief gezichtje… Maar hoopte vurig dat haar koppigheid gebroken was, na haar time out in de strafhoek deze avond.

Vrijdagmorgen was Cindy best goed gehumeurd en heeft ook haar best gedaan om te eten deze morgen. Mama heeft bewust Cindy niet bij juf Ilse gelaten deze morgen, maar op de speelplaats bij een andere juf. Zo moet Cindy wennen aan de situatie dat er nog andere juffen en meesters zijn die toezicht houden en dat ze niet altijd haar zin zal krijgen. En ook had mama gevraagd alles in het buikje te houden vandaag… Dat ze niet veel zou eten, daar zat ik niet zo mee in. Zolang ze maar niet overgaf.
Mama was alleszins heel blij te horen van de juf dat Cindy nu niet had overgegeven en flink haar kiwi en soep had gegeten. Ok, geen spaghetti, maar liever zo en dat alles in ’t buikje bleef. Mama was superblij en dat verdiende ook een dikke knuffel en kus. Het kon mama niet echt schelen dat de juf en een paar andere ouders in lachen uitschoten, maar mama weet hoe erg Cindy kan uitwerken op haar eetritme.

Erna zijn we nog naar de crèche geweest om nog spulletjes te gaan ophalen die Herlinde en May-Lis de vorige keer niet hadden klaargelegd. Toen mama het hun zei van haar stunt, konden ze beiden niet meer antwoorden dan : “God niet weer… Cindy stop toch eens met zo te koppen” Dus dat was al een geruststelling voor mama, dat zij ook wisten waar het aan lag. Cindy heeft van de crèche in alle geval een diploma gekregen dat ze een goede peuter is en goed is om naar school te gaan. En mama kreeg nog een fotoalbumpje met de herinneringen aan een anderhalf jaartje crèche.

Als we thuiskwamen heeft Cindy alleszins haar schade ingehaald, ze zei me: “Mama, heb honger”. Ze heeft 3 soepbeschuiten, 2 bekers water, 1 grote boterham met hesp, 2 bekers melk en een kinderchocolaatje op 2,5 half uur opgekregen. Mama stond er van versteld, dat wel, maar was vooral blij dat ze toch nog at. Mama hoopt alleen dat haar koppigheid nu gebroken is, en dat ze vanaf volgende week ook betert in haar eten op school. Zolang ze al niet meer overgeeft, dan is mama content.

Zaterdagmorgen zijn mama en Cindy samen naar de schoenwinkel gereden omdat m’n kleine meid al iets nodig had voor de school. Het volgend thema dat ze bekijken is “Kiki in de regen”, en bijgevolg mocht mama laarsjes en een paraplu gaan zoeken voor haar kleine meid. Gelukkig heeft mama ze al in de eerste winkel gevonden, alleen was mama versteld van Cindy’s schoenmaat. Mama dacht dat ze ging toekomen met een 24, maar het moest toch een maatje groter. Blijkt dat Cindy al 24 ¾ heeft… Dus hopen dat ze nog een maandje toekomt, dan kan mama in de solden zien voor een paar schoenen tot het eind van de winter…  Cindy is niet zo zot van laarsjes dragen, maar de paraplu daarentegen, daar is ze superblij mee. Die gaat overal mee, lol, of toch bijna.
‘Middags zijn we naar Mareintje en Charles geweest samen met oma en opa. Het was lang geleden dat mama nog eens was geweest, en Cindy ook. Ze waren beiden content om ons nog eens te zien. Natuurlijk waren ze ook heel curieus naar hoe Cindy het in de grote school deed.

’s Avonds is Dominiek nog gekomen en kon Cindy niet rap genoeg alles tonen wat ze die week in de school had gemaakt (haar boom en paddenstoel). En samen spelen met de bal en auto… Tot het slapenstijd was voor m’n kleine meid.

Zoondagmiddag zijn we nog samen naar de kinderboerderij geweest in Torhout. Ze spraken op hun website dat er een indoor speelruimte werd voorzien in de winter, maar mama en Cindy waren best wat teleurgesteld met wat ze er zagen. Een povere zandbak en een springkasteel en een knutselhoek. We hebben eventjes gespeeld, een lekkere pannenkoek gegeten en daarna nog eens gaan wandelen op de boerderij zelf, eens gaan zien naar alle diertjes toen de bui over was.
Nadien zijn we nog eens naar de batjeshoek geweest omdat mama eigenlijk best wat tupperware potten kon gebruiken, maar die zijn maar terug in de winkel na Nieuwjaar… Het kerstgerief heeft hun plaats ingenomen nu. Maar mama heeft wel een nostalgie moment gehad. Ze vond dvd’s van de snorkels, een herinnering aan haar jeugd. Hopelijk ziet ù’n  kleine meid die ook graag, dan kunnen we samen af en toe eens naar de snorkels kijken. J

Daarna zijn we naar oma en opa gegaan, want vanaf vanavond slaapt ze terug bij hun als ze naar school gaat. Het zal ook een aanpassing worden voor mama. Maar Cindy snapt het gelukkig best. En ze was ook heel blij met de nijntjesdeken dat ze gekregen had van oma’s zus Louise (eigenlijk heet ze wel anders, maar dat is wat Cindy er van maakt na die serie op tv). Ze zal wel heel leuk dromen nu met nijntje tussen de sterren…

Maandag is mama gaan werken, en heeft iets vroeger gestopt omdat ze ook nog ging bloed geven. Het was de eerste maal na haar longontsteking, maar het mocht. Mama was ook op tijd thuis tegen dat papa terug kwam met Cindy, maar ze hadden wel een half uurtje later als anders afgesproken. Papa heeft dan ook nog de lamp van Cindy vermaakt in haar kamer zoals hij had beloofd, al was het wel een beetje met lange tanden. Maar zo kennen we hem.

Daarna hebben mama en Cindy nog goed geknuffeld en gespeeld met elkaar, voor het slapenstijd was.

Dinsdag was mama ook thuis door haar bloedgifte en konden we samen nog veel plezier maken. ’s Morgens hebben we samen de strijk gedaan, wat een lollige bedoening was. Na de middag zijn we eerst gaan kijken naar ‘zwartjes’ voor ondergoed voor Cindy met lange mouwen, maar daar is mama van een kale reis teruggekeerd.
Voor we naar opa gingen hebben we nog eens gestopt bij het Tilleghem bos op de terugweg. Dat vond Cindy leuk om tussen al die blaadjes te lopen, en het speelplein vond ze nog veel leuker. Er waren nog kindjes waarmee ze kon spelen, en Cindy natuurlijk, die was de durfal van allemaal. J En dat terwijl ze de jongste was, lol.

Nadien zijn we dan naar opa en oma thuis geweest. Mama had beloofd om te koken, dus gingen we dat ook doen. Cindy terwijl ook opa aan het spelen brengen door te puzzelen en te kleuren, dat ging goed. J

Woensdag en donderdag moest Cindy voor de laatste twee keren naar de crèche bij Herlinde en May Lis. Mama wou hun ook nog iets geven voor alle goede zorgen die ze haar kleine Cindy hebben gegeven voor een anderhalf jaar lang. Mama heeft voor elk een doos mercikes gegeven en een plantje voor de koer buiten, als het de winter overleeft in de crèche natuurlijk. Mama heeft al de knutselwerkjes van Cindy mee naar huis gekregen en heeft ook nog een fotoalbum te goed van de periode van haar kleine meid in de crèche. Maar die heeft wat vertraging door technische problemen van de printer. Uitstel is geen afstel.

En vanaf nu heeft mama ook verlof genomen om maximum tijd met haar kleine meid te spenderen voor ze woensdag op vakantie gaat bij papa en daarna de grote school begint.

Vanmorgen zijn we samen naar de schoenmaker geweest om mama’s laarzen binnen te doen om ze te vermaken. Daarna zijn we terug naar huis geweest en hebben samen in de fotoalbums zitten kijken van Cindy’s geboorte.

Deze middag hadden we afgesproken om samen met Vicky en Jason terug naar het klasje te gaan waar Cindy na de herfstvakantie zal naar toe gaan. Mama hield haar hart al vast ivm huilen, maar het ging goed als bij wonder. Ze deed haar jasje uit en ging met de andere kindjes spelen, alsof ze niet ander gewoon was. Jason had het ietsje moeilijker om los te komen, maar het ging ook goed na een tijdje. Mama is er redelijk gerust in na de vakantie. Nu nog eens tonen hoe de boekentas werkt en zo, en we zijn vertrokken. God wat wordt ze toch snel groot…
Nadien zijn we nog naar de bibliotheek geweest en om grote boodschappen. Mama ging ook terwijl het Sint cadeautje ophalen, en het is wonderwel gelukt zonder dat ze het door had. Dankzij de lieve naamgenote van m’n dochter die het blijkbaar al gewoon was zo te manoeuvreren met speelgoed in de buurt van kinderen. J  Daarna zijn we naar huis gegaan en hebben we samen met de hulp van oma (die net passeerde, lol en mama die haar tegenhield) alles uit de auto gehaald. Behalve hetgeen van de Sint, dat mag Cindy niet zien. Dus dat doet mama als haar kleine meid in haar bedje ligt. JJJ

Zaterdag had mama afgesproken met grote Cindy, een vriendin van haar, om samen te gaan winkel naar Rijsel en de barakken in Menen. We zijn eerst naar grote Cindy thuis geweest en hebben daar ook nog gegeten voor we aan onze shoptocht begonnen.
We zijn eerst naar Menen geweest, waar zowel mama als grote Cindy een handtas hebben gevonden voor niet zoveel geld. Mama heeft ook nog elastiekjes en speldjes gevonden voor in Cindy’s haar. Daarna zijn we verder gereden naar Rijsel, naar Euralille… Alleen een probleem de gps van opa kende dat niet en bijgevolg waren we ergens heel anders beland. We zaten aan de Ikea. :os  Gelukkig kon grote Cindy haar vriend bereiken die ons dan de juiste weg uitlegde om er te geraken, met een kwartiertje vertraging zijn we er toch geraakt.

Dan hebben we daar nog een leuke middag gehad. Mama en grote Cindy hebben best wel wat gevonden. En kleine Cindy, die had een klein accidentje voor. Cindy kon het niet meer zolang ophouden als mama dacht en het was vlam in de winkel. :os  Gelukkig was de dame niet al te boos en was het toilet niet al te veraf om ons te verkleden. Mama was niet boos, maar had er haar ook wel aan verwacht dat dit ooit eens ging gebeuren…

Na het shoppen zijn we terug huiswaarts gekeerd en hebben we nog even binnengesprongen bij grote Cindy, voor we naar ons thuis gingen. Thuis was er ook ‘kiki’ die nog ging langskomen. Maar mama wou toch eens curieus zijn hoe Cindy ging reageren op ‘Halloween in het dorp’. Mama is niet lang buiten moeten blijven staan, want Cindy werd heel bang van al die enge verkleedde mensen. Dan zijn we maar naar binnen gegaan en hebben we daar gewacht op ‘kiki’, nog wat gespeeld en toen was het slapenstijd. J

Zondag was het een serieus regenachtige dag en zijn we thuis gebleven, maar we hebben er ons niet minder om geamuseerd. We hebben samen veel zitten spelen, en hebben ook de plasticine terug bovengehaald.. Gelukkig kon ik haar er net van overtuigen dat dit niet diende om op te eten. J  We hebben ook nog veel in boeken gelezen en met de puzzels gespeeld.

Maandagmorgen had Cindy nog bijna 39°C koorts, mama heeft nog iets gegeven ertegen en haar licht gekleed opdat de koorts niet extreem zou de hoogte ingaan. De dokter is rond tien uur gekomen en heeft haar helemaal onderzocht en kon geen verklaring vinden waarom Cindy plots zoveel koorts had. Ze kon me niet meer zeggen dan de koorts in de gaten te houden en als ze te hoog werd, ze naar beneden te halen. Gelukkig bleef de koorts toch al stabiel. Mama heeft alleszins van de dokter twee dagen omstandigheidsverlof gekregen zodat mama voor haar kleine meid kon zorgen.

Dinsdag ging het al veel beter, de koorts was al tegen de 38°C gezakt, waardoor mama er geruster in werd. ’s Morgens had Cindy nog iets gekregen tegen de koorts, en dat hielp goed. ’s Avonds had Cindy amper 37.5°C tegenover de 40.2°C van de zondagavond, waardoor mama eens informeerde bij de dokter of Cindy al naar de crèche mocht daardoor. Ze had eigenlijk niets meer gekregen van medicijnen tegen de koorts sinds ’s morgens.

Maar wat mama wel frappant vond is dat Cindy desondanks zo’n koorts nog altijd goed blijven eten is, en heel flink bleef spelen. Mama stond gewoon versteld van haar kleine meid, en was zeer gelukkig toen dinsdag alles veel beter was.

Woensdag en donderdag is Cindy dan naar de crèche geweest terwijl mama gaan werken was. En vrijdag was het opa’s toer om op Cindy te passen. Het waren alleszins de beste maatjes toen mama er toe kwam ’s avonds.
Mama is dan samen met Cindy naar hun thuis gegaan, waar ze nog geravot hebben tot slapenstijd. En de zaterdagmorgen was Cindy al vroeg op het appel, al zo van half zeven. Ze moest naar het toilet en wou niet meer gaan slapen nadien. Dus het was voor mama even vroeg uit de veren. We hebben dan nog wat gespeeld voor het tijd was om naar haar papa te vertrekken.

Zaterdag heeft mama dan nog met Sassie naar de sauna geweest in de namiddag, en ’s avond had mama beloofd aan ‘Kiki’ om te gaan helpen met de ‘bar’ op het verjaardagsfeest van zijn vrienden in de schuttersclub. Mama vond dat wel plezant, het was iets heel anders. Maar ze had er wel niet bijgehoopt dat ze er zo’n pijn in haar rug aan overhield. Gelukkig is het vandaag al ietsje over.

En zondag, tja, kuisdag… M’n kleine meid is er niet, dus er van profiteren om alles hier op orde te krijgen tegen dat ze morgenavond terug naar huis komt.