Maandagmorgen had Cindy nog bijna 39°C koorts, mama heeft nog iets gegeven ertegen en haar licht gekleed opdat de koorts niet extreem zou de hoogte ingaan. De dokter is rond tien uur gekomen en heeft haar helemaal onderzocht en kon geen verklaring vinden waarom Cindy plots zoveel koorts had. Ze kon me niet meer zeggen dan de koorts in de gaten te houden en als ze te hoog werd, ze naar beneden te halen. Gelukkig bleef de koorts toch al stabiel. Mama heeft alleszins van de dokter twee dagen omstandigheidsverlof gekregen zodat mama voor haar kleine meid kon zorgen.

Dinsdag ging het al veel beter, de koorts was al tegen de 38°C gezakt, waardoor mama er geruster in werd. ’s Morgens had Cindy nog iets gekregen tegen de koorts, en dat hielp goed. ’s Avonds had Cindy amper 37.5°C tegenover de 40.2°C van de zondagavond, waardoor mama eens informeerde bij de dokter of Cindy al naar de crèche mocht daardoor. Ze had eigenlijk niets meer gekregen van medicijnen tegen de koorts sinds ’s morgens.

Maar wat mama wel frappant vond is dat Cindy desondanks zo’n koorts nog altijd goed blijven eten is, en heel flink bleef spelen. Mama stond gewoon versteld van haar kleine meid, en was zeer gelukkig toen dinsdag alles veel beter was.

Woensdag en donderdag is Cindy dan naar de crèche geweest terwijl mama gaan werken was. En vrijdag was het opa’s toer om op Cindy te passen. Het waren alleszins de beste maatjes toen mama er toe kwam ’s avonds.
Mama is dan samen met Cindy naar hun thuis gegaan, waar ze nog geravot hebben tot slapenstijd. En de zaterdagmorgen was Cindy al vroeg op het appel, al zo van half zeven. Ze moest naar het toilet en wou niet meer gaan slapen nadien. Dus het was voor mama even vroeg uit de veren. We hebben dan nog wat gespeeld voor het tijd was om naar haar papa te vertrekken.

Zaterdag heeft mama dan nog met Sassie naar de sauna geweest in de namiddag, en ’s avond had mama beloofd aan ‘Kiki’ om te gaan helpen met de ‘bar’ op het verjaardagsfeest van zijn vrienden in de schuttersclub. Mama vond dat wel plezant, het was iets heel anders. Maar ze had er wel niet bijgehoopt dat ze er zo’n pijn in haar rug aan overhield. Gelukkig is het vandaag al ietsje over.

En zondag, tja, kuisdag… M’n kleine meid is er niet, dus er van profiteren om alles hier op orde te krijgen tegen dat ze morgenavond terug naar huis komt.