Maandagmorgen is Cindy toegekomen met haar papa voor haar eerste schooldag. Haar papa wou ook eens mee om te kunnen beleven hoe ze dit ervaarde. Het ging goed eigenlijk voor haar eerste schooldag. We gingen samen naar de klas van juf Ilse en ze ging spelen met papa met de ‘mistik’ en erna nog even puzzelen voor we de klas moesten verlaten.

Mama heeft haar ’s middags wel gaan halen omdat ze al vrij vroeg wakker was door van haar papa te komen. Juf Ilse zei dat het best goed heeft gegaan, dus mama was heel blij. Na het eten heeft mama Cindy wat laten slapen, want ze viel bijna in slaap in haar bord spaghetti. Na haar dutje heeft Cindy honderduit vertelt over wat ze gedaan had vandaag in de klas: bankje zitten (het weer leren), K3 gezongen, bal gespeeld, appel gegeten, …  En tuurlijk maakt ze haar boos als je haar niet van de eerste maal kan verstaan…

Dinsdagmorgen was het een beetje anders.. Ze sliep nog half aan de ontbijttafel, maar heeft toch best iets gegeten voor we naar school gingen. Vandaag was het net iets minder. Toen mama zei dat ze moest vertrekken omdat de bel was gegaan, zette Cindy het op een huilen. Mama heeft haar aan juf Ilse gegeven en gemaakt dat ze niet langer bleef want het zou alleen maar erger worden.
Dan is mama naar de garage gegaan voor de expertise van de auto. Het komt er op neer dat de ganse deur zou vervangen moeten worden. Maar hoeveel de kosten er van zijn en hoe dit allemaal geregeld wordt, zal af te wachten zijn tot volgende week woensdag. Dan weet de garage en de verzekeringsmakelaar meer… Nu gaat mama wat strijken en het huishouden doen tot dat ze Cindy mag gaan halen aan de schoolpoort.

Mama was blij en niet blij toen ze Cindy ging ophalen. Cindy stelt het prima in de klas, maar eten met de andere kindjes lukt niet zo goed. Cindy heeft weer gebokt en heeft niets willen eten, zelfs al waren het lekkere frietjes. Mama was serieus ontgoocheld. Ze heeft dan thuis wel har schade ingehaald door nog soep te willen eten en boterhammen, maar toch zou het leuker zijn als ze zou willen meedoen met de groep. Ze kon het in de crèche wel… Of misschien is het gewoon weer de periode om zich aan te passen? Ik weet het niet, maar ik hoop dat het snel over is die koppige periode van Cindy.

We zijn ook nog even naar oma en opa geweest om hun ook te laten weten hoe school verliep voor Cindy, en daarna zijn we naar huis gegaan om Cindy rond half acht in bed te stoppen… School vermoeid een kind enorm veel meer dan de crèche me dunkt. Mama zal niet veel meer kunnen genieten van haar kleine meid na het werk, als ze maar om zessen kan thuiskomen. Mama hoopt dat ze snel naar dichtere oorden kan gaan werken zodat ze meer tijd kan doorbrengen met haar kleine meid.

Woensdag waren mama en Cindy samen de ganse dag thuis. Het was 11 november, dus geen school en geen werk… Mama hoopte dat Cindy vandaag wel zou eten, en het was ook waar. Cindy heeft heel goed gegeten. ’s Morgens flink haar boterham gegeten met wat melk en een appel. Haar middageten ging ook best vlot.

Na het middageten hebben we samen een brief voor de Sint gemaakt en hem ’s middags ook gaan afgeven. Hij was te gast in de Fun in het dorp. Cindy zette het eerst op een huilen, maar met een beetje chantage van mama’s kant stopte het. Mama beloofde dat als Cindy niet zou huilen bij de Sint ze een ballon zou krijgen omdat ze zo flink zou zijn, wat ook geschiedde, tot het moment dat de Sint haar op de schoot zette. Toen waren er wel tranen in overvloed, maar mama was al blij dat het maar op het einde was en dat de Sint dit jaar de micro niet onder haar snoet heeft gehouden. Daarna zijn we met de ‘buit’ (een snoepzak en ballon) naar huis gegaan, om eens te kijken wat er allemaal in zat. We hebben dan nog gespeeld tot het tijd was Cindy in haar bedje te stoppen voor school.

Donderdagmorgen ging alles goed om naar school te gaan. Cindy heeft flink haar boterham opgegeten en was goedgezind opgestaan. Ook naar de klas gaan ging zonder problemen. Mama kon met een gerust hart naar huis vertrekken, of toch redelijk. Mama zat nog altijd in met het middageten en dat was niet ongegrond. Cindy had het deze dag 2 maal geflikt om over te geven. Bij de eerste speeltijd en ook bij het middageten. En alleen maar omdat ze haar eigen juf niet zag. :os  Mama was enorm ontgoocheld in haar kleine meid, dat moet ze toegeven. Mama kan alleen maar hopen dat Cindy haar koppigheid allicht aan de kant zet, want mama is het serieus beu aan het geraken om zo in schaamte te komen met haar kuren…

’s Avonds heeft ze nog wat soep en een boterham gegeten, maar vet was het niet… Tsss…  Ze ging rond een uur of zes bij me liggen in de zetel en vroeg om een deken over haar te leggen. Een goed half uur later lag ze te slapen bovenop mama… Ik kon niet boos zijn op zo’n lief gezichtje… Maar hoopte vurig dat haar koppigheid gebroken was, na haar time out in de strafhoek deze avond.

Vrijdagmorgen was Cindy best goed gehumeurd en heeft ook haar best gedaan om te eten deze morgen. Mama heeft bewust Cindy niet bij juf Ilse gelaten deze morgen, maar op de speelplaats bij een andere juf. Zo moet Cindy wennen aan de situatie dat er nog andere juffen en meesters zijn die toezicht houden en dat ze niet altijd haar zin zal krijgen. En ook had mama gevraagd alles in het buikje te houden vandaag… Dat ze niet veel zou eten, daar zat ik niet zo mee in. Zolang ze maar niet overgaf.
Mama was alleszins heel blij te horen van de juf dat Cindy nu niet had overgegeven en flink haar kiwi en soep had gegeten. Ok, geen spaghetti, maar liever zo en dat alles in ’t buikje bleef. Mama was superblij en dat verdiende ook een dikke knuffel en kus. Het kon mama niet echt schelen dat de juf en een paar andere ouders in lachen uitschoten, maar mama weet hoe erg Cindy kan uitwerken op haar eetritme.

Erna zijn we nog naar de crèche geweest om nog spulletjes te gaan ophalen die Herlinde en May-Lis de vorige keer niet hadden klaargelegd. Toen mama het hun zei van haar stunt, konden ze beiden niet meer antwoorden dan : “God niet weer… Cindy stop toch eens met zo te koppen” Dus dat was al een geruststelling voor mama, dat zij ook wisten waar het aan lag. Cindy heeft van de crèche in alle geval een diploma gekregen dat ze een goede peuter is en goed is om naar school te gaan. En mama kreeg nog een fotoalbumpje met de herinneringen aan een anderhalf jaartje crèche.

Als we thuiskwamen heeft Cindy alleszins haar schade ingehaald, ze zei me: “Mama, heb honger”. Ze heeft 3 soepbeschuiten, 2 bekers water, 1 grote boterham met hesp, 2 bekers melk en een kinderchocolaatje op 2,5 half uur opgekregen. Mama stond er van versteld, dat wel, maar was vooral blij dat ze toch nog at. Mama hoopt alleen dat haar koppigheid nu gebroken is, en dat ze vanaf volgende week ook betert in haar eten op school. Zolang ze al niet meer overgeeft, dan is mama content.

Zaterdagmorgen zijn mama en Cindy samen naar de schoenwinkel gereden omdat m’n kleine meid al iets nodig had voor de school. Het volgend thema dat ze bekijken is “Kiki in de regen”, en bijgevolg mocht mama laarsjes en een paraplu gaan zoeken voor haar kleine meid. Gelukkig heeft mama ze al in de eerste winkel gevonden, alleen was mama versteld van Cindy’s schoenmaat. Mama dacht dat ze ging toekomen met een 24, maar het moest toch een maatje groter. Blijkt dat Cindy al 24 ¾ heeft… Dus hopen dat ze nog een maandje toekomt, dan kan mama in de solden zien voor een paar schoenen tot het eind van de winter…  Cindy is niet zo zot van laarsjes dragen, maar de paraplu daarentegen, daar is ze superblij mee. Die gaat overal mee, lol, of toch bijna.
‘Middags zijn we naar Mareintje en Charles geweest samen met oma en opa. Het was lang geleden dat mama nog eens was geweest, en Cindy ook. Ze waren beiden content om ons nog eens te zien. Natuurlijk waren ze ook heel curieus naar hoe Cindy het in de grote school deed.

’s Avonds is Dominiek nog gekomen en kon Cindy niet rap genoeg alles tonen wat ze die week in de school had gemaakt (haar boom en paddenstoel). En samen spelen met de bal en auto… Tot het slapenstijd was voor m’n kleine meid.

Zoondagmiddag zijn we nog samen naar de kinderboerderij geweest in Torhout. Ze spraken op hun website dat er een indoor speelruimte werd voorzien in de winter, maar mama en Cindy waren best wat teleurgesteld met wat ze er zagen. Een povere zandbak en een springkasteel en een knutselhoek. We hebben eventjes gespeeld, een lekkere pannenkoek gegeten en daarna nog eens gaan wandelen op de boerderij zelf, eens gaan zien naar alle diertjes toen de bui over was.
Nadien zijn we nog eens naar de batjeshoek geweest omdat mama eigenlijk best wat tupperware potten kon gebruiken, maar die zijn maar terug in de winkel na Nieuwjaar… Het kerstgerief heeft hun plaats ingenomen nu. Maar mama heeft wel een nostalgie moment gehad. Ze vond dvd’s van de snorkels, een herinnering aan haar jeugd. Hopelijk ziet ù’n  kleine meid die ook graag, dan kunnen we samen af en toe eens naar de snorkels kijken. J

Daarna zijn we naar oma en opa gegaan, want vanaf vanavond slaapt ze terug bij hun als ze naar school gaat. Het zal ook een aanpassing worden voor mama. Maar Cindy snapt het gelukkig best. En ze was ook heel blij met de nijntjesdeken dat ze gekregen had van oma’s zus Louise (eigenlijk heet ze wel anders, maar dat is wat Cindy er van maakt na die serie op tv). Ze zal wel heel leuk dromen nu met nijntje tussen de sterren…

Maandag is mama gaan werken, en heeft iets vroeger gestopt omdat ze ook nog ging bloed geven. Het was de eerste maal na haar longontsteking, maar het mocht. Mama was ook op tijd thuis tegen dat papa terug kwam met Cindy, maar ze hadden wel een half uurtje later als anders afgesproken. Papa heeft dan ook nog de lamp van Cindy vermaakt in haar kamer zoals hij had beloofd, al was het wel een beetje met lange tanden. Maar zo kennen we hem.

Daarna hebben mama en Cindy nog goed geknuffeld en gespeeld met elkaar, voor het slapenstijd was.

Dinsdag was mama ook thuis door haar bloedgifte en konden we samen nog veel plezier maken. ’s Morgens hebben we samen de strijk gedaan, wat een lollige bedoening was. Na de middag zijn we eerst gaan kijken naar ‘zwartjes’ voor ondergoed voor Cindy met lange mouwen, maar daar is mama van een kale reis teruggekeerd.
Voor we naar opa gingen hebben we nog eens gestopt bij het Tilleghem bos op de terugweg. Dat vond Cindy leuk om tussen al die blaadjes te lopen, en het speelplein vond ze nog veel leuker. Er waren nog kindjes waarmee ze kon spelen, en Cindy natuurlijk, die was de durfal van allemaal. J En dat terwijl ze de jongste was, lol.

Nadien zijn we dan naar opa en oma thuis geweest. Mama had beloofd om te koken, dus gingen we dat ook doen. Cindy terwijl ook opa aan het spelen brengen door te puzzelen en te kleuren, dat ging goed. J

Woensdag en donderdag moest Cindy voor de laatste twee keren naar de crèche bij Herlinde en May Lis. Mama wou hun ook nog iets geven voor alle goede zorgen die ze haar kleine Cindy hebben gegeven voor een anderhalf jaar lang. Mama heeft voor elk een doos mercikes gegeven en een plantje voor de koer buiten, als het de winter overleeft in de crèche natuurlijk. Mama heeft al de knutselwerkjes van Cindy mee naar huis gekregen en heeft ook nog een fotoalbum te goed van de periode van haar kleine meid in de crèche. Maar die heeft wat vertraging door technische problemen van de printer. Uitstel is geen afstel.

En vanaf nu heeft mama ook verlof genomen om maximum tijd met haar kleine meid te spenderen voor ze woensdag op vakantie gaat bij papa en daarna de grote school begint.

Vanmorgen zijn we samen naar de schoenmaker geweest om mama’s laarzen binnen te doen om ze te vermaken. Daarna zijn we terug naar huis geweest en hebben samen in de fotoalbums zitten kijken van Cindy’s geboorte.

Deze middag hadden we afgesproken om samen met Vicky en Jason terug naar het klasje te gaan waar Cindy na de herfstvakantie zal naar toe gaan. Mama hield haar hart al vast ivm huilen, maar het ging goed als bij wonder. Ze deed haar jasje uit en ging met de andere kindjes spelen, alsof ze niet ander gewoon was. Jason had het ietsje moeilijker om los te komen, maar het ging ook goed na een tijdje. Mama is er redelijk gerust in na de vakantie. Nu nog eens tonen hoe de boekentas werkt en zo, en we zijn vertrokken. God wat wordt ze toch snel groot…
Nadien zijn we nog naar de bibliotheek geweest en om grote boodschappen. Mama ging ook terwijl het Sint cadeautje ophalen, en het is wonderwel gelukt zonder dat ze het door had. Dankzij de lieve naamgenote van m’n dochter die het blijkbaar al gewoon was zo te manoeuvreren met speelgoed in de buurt van kinderen. J  Daarna zijn we naar huis gegaan en hebben we samen met de hulp van oma (die net passeerde, lol en mama die haar tegenhield) alles uit de auto gehaald. Behalve hetgeen van de Sint, dat mag Cindy niet zien. Dus dat doet mama als haar kleine meid in haar bedje ligt. JJJ

Zaterdag had mama afgesproken met grote Cindy, een vriendin van haar, om samen te gaan winkel naar Rijsel en de barakken in Menen. We zijn eerst naar grote Cindy thuis geweest en hebben daar ook nog gegeten voor we aan onze shoptocht begonnen.
We zijn eerst naar Menen geweest, waar zowel mama als grote Cindy een handtas hebben gevonden voor niet zoveel geld. Mama heeft ook nog elastiekjes en speldjes gevonden voor in Cindy’s haar. Daarna zijn we verder gereden naar Rijsel, naar Euralille… Alleen een probleem de gps van opa kende dat niet en bijgevolg waren we ergens heel anders beland. We zaten aan de Ikea. :os  Gelukkig kon grote Cindy haar vriend bereiken die ons dan de juiste weg uitlegde om er te geraken, met een kwartiertje vertraging zijn we er toch geraakt.

Dan hebben we daar nog een leuke middag gehad. Mama en grote Cindy hebben best wel wat gevonden. En kleine Cindy, die had een klein accidentje voor. Cindy kon het niet meer zolang ophouden als mama dacht en het was vlam in de winkel. :os  Gelukkig was de dame niet al te boos en was het toilet niet al te veraf om ons te verkleden. Mama was niet boos, maar had er haar ook wel aan verwacht dat dit ooit eens ging gebeuren…

Na het shoppen zijn we terug huiswaarts gekeerd en hebben we nog even binnengesprongen bij grote Cindy, voor we naar ons thuis gingen. Thuis was er ook ‘kiki’ die nog ging langskomen. Maar mama wou toch eens curieus zijn hoe Cindy ging reageren op ‘Halloween in het dorp’. Mama is niet lang buiten moeten blijven staan, want Cindy werd heel bang van al die enge verkleedde mensen. Dan zijn we maar naar binnen gegaan en hebben we daar gewacht op ‘kiki’, nog wat gespeeld en toen was het slapenstijd. J

Zondag was het een serieus regenachtige dag en zijn we thuis gebleven, maar we hebben er ons niet minder om geamuseerd. We hebben samen veel zitten spelen, en hebben ook de plasticine terug bovengehaald.. Gelukkig kon ik haar er net van overtuigen dat dit niet diende om op te eten. J  We hebben ook nog veel in boeken gelezen en met de puzzels gespeeld.

Maandagmorgen had Cindy nog bijna 39°C koorts, mama heeft nog iets gegeven ertegen en haar licht gekleed opdat de koorts niet extreem zou de hoogte ingaan. De dokter is rond tien uur gekomen en heeft haar helemaal onderzocht en kon geen verklaring vinden waarom Cindy plots zoveel koorts had. Ze kon me niet meer zeggen dan de koorts in de gaten te houden en als ze te hoog werd, ze naar beneden te halen. Gelukkig bleef de koorts toch al stabiel. Mama heeft alleszins van de dokter twee dagen omstandigheidsverlof gekregen zodat mama voor haar kleine meid kon zorgen.

Dinsdag ging het al veel beter, de koorts was al tegen de 38°C gezakt, waardoor mama er geruster in werd. ’s Morgens had Cindy nog iets gekregen tegen de koorts, en dat hielp goed. ’s Avonds had Cindy amper 37.5°C tegenover de 40.2°C van de zondagavond, waardoor mama eens informeerde bij de dokter of Cindy al naar de crèche mocht daardoor. Ze had eigenlijk niets meer gekregen van medicijnen tegen de koorts sinds ’s morgens.

Maar wat mama wel frappant vond is dat Cindy desondanks zo’n koorts nog altijd goed blijven eten is, en heel flink bleef spelen. Mama stond gewoon versteld van haar kleine meid, en was zeer gelukkig toen dinsdag alles veel beter was.

Woensdag en donderdag is Cindy dan naar de crèche geweest terwijl mama gaan werken was. En vrijdag was het opa’s toer om op Cindy te passen. Het waren alleszins de beste maatjes toen mama er toe kwam ’s avonds.
Mama is dan samen met Cindy naar hun thuis gegaan, waar ze nog geravot hebben tot slapenstijd. En de zaterdagmorgen was Cindy al vroeg op het appel, al zo van half zeven. Ze moest naar het toilet en wou niet meer gaan slapen nadien. Dus het was voor mama even vroeg uit de veren. We hebben dan nog wat gespeeld voor het tijd was om naar haar papa te vertrekken.

Zaterdag heeft mama dan nog met Sassie naar de sauna geweest in de namiddag, en ’s avond had mama beloofd aan ‘Kiki’ om te gaan helpen met de ‘bar’ op het verjaardagsfeest van zijn vrienden in de schuttersclub. Mama vond dat wel plezant, het was iets heel anders. Maar ze had er wel niet bijgehoopt dat ze er zo’n pijn in haar rug aan overhield. Gelukkig is het vandaag al ietsje over.

En zondag, tja, kuisdag… M’n kleine meid is er niet, dus er van profiteren om alles hier op orde te krijgen tegen dat ze morgenavond terug naar huis komt.

Maandagavond is Cindy teruggekomen van een weekend bij haar papa. Ze was vroeger bij oma en opa dan gehoopt, maar had er ook iets grappig gedaan. Blijkbaar heeft ze een accidentje gehad net toen papa haar wou thuisbrengen, bijgevolg oma nat aan de kleren en Cindy die een dik kwartier op de pot bleef zitten van verschot.

Vond het wel sympathiek dat haar papa belde om zich te ‘verontschuldigen’ voor dit accidentje, maar uiteindelijk is het de wasmachine die alles wel oplost eh.

Dinsdag tem donderdag moest Cindy terug naar de crèche. Het is niet zo lang meer dat ze nog moet gaan. Na deze week nog 5 dagen en dan is het herfstvakantie, waarbij ze afwisselend bij mama en papa is die week. En de week er na is het haar eerste schooldag. Het kort snel.

Mama heeft de donderdag iets vroeger gestopt zodat ze nog even naar de kapper konden om Cindy’s froufrou te knippen. Daarna hebben we nog samen gegeten met oma en opa voor we naar huis gingen.
Vrijdag hebben we samen het huishouden wat gedaan, vooral mama. Cindy amuseert zich de laatste tijd enorm met puzzels en haar babypopjes. Het is echt knoddig om te zien.
’s Middags  zijn we samen om boodschappen geweest. Mama wou vooral eens zien voor onderhemdjes met lange mouwen, maar die zijn blijkbaar nog nergens te vinden. Maar Cindy heeft wel een leuk setje kleren gekregen van mama. Erna zijn we nog om eten geweest voor ’s avonds.

Zaterdag zijn we ’s middags met oma om mareintje gegaan om er na naar ’t stad te gaan. Oma heeft er een nieuwe handtas gevonden, en Cindy werd beloont voor haar geduld door oma, mareintje en mama. Ze mocht eendjes vissen op de kermis en ook nog een keer op de paardenmolen. Ze heeft er een mooie poppemie aan overgehouden. En ook de schrik van haar leven toen ze plots een paar menselijke sprinkhanen zag rondhoppen door de foor. Cindy begint veel te beseffen en heeft nu ook veel meer schrik van alles. Ik vraag me af wat Halloween in ’t dorp zal geven binnen 14 dagen.

Nadien zijn we nog een lekkere pannenekoek met een al dan niet warme choco gaan eten voor we terug huiswaarts trokken. Daarna kwam ‘Kiki’ nog op bezoek en Cindy heeft alleszins zich rot geamuseerd met hem. J
Zondag had mama beloofd om naar mega mindy dag te gaan in Plopsaland. Dit hebben we ook gedaan na het middageten, maar het was niet voor lang. Rond een uur of drie is Cindy mottig beginnen worden en heeft mama beslist om naar huis te gaan. Als we thuis waren heeft mama de koorts genomen en die was al 39.8°C Ze heeft iets gegeven tegen de koorts, en heeft haar nog iets laten eten en drinken voor ze om 17u haar bedje in mocht om de koorts wat uit te slapen… Mama is er toch niet zo gerust in en gaat om de zoveel tijd toch eens kijken. Ik hoop dat het niets ernstigs is. Na twee uur is de koorts nog denderend gezakt, maar het is toch al een halve graad… Nu hopen dat we zonder extra zorgen de nacht door komen.

Maandag was een regenachtige dag, maar mama en Cindy hebben zich thuis goed geamuseerd. Cindy heeft nu veel interesse in een soort domino spel. Ze moet daarbij twee gelijke diertjes zoeken, maar zo heeft ze onder andere een paar nieuwe diertjes bij geleerd. Het is wel grappig hoe ze soms worden uitgesproken, omdat de r en z een w worden bij haar. J  Rond een uur of vier zijn we naar oma en opa gegaan, omdat mama beloofd had aan oma om broodjes voor haar te bakken tegen dat ze thuis kwam van haar werk. Cindy is er die avond ook blijven slapen, omdat mama vroeg moest gaan werken.

Maar dinsdagavond kwam Cindy al terug mee met mama naar huis. Mama was woensdag thuis omdat we samen ook naar kind en gezin moesten voor de laatste keer. Cindy was in alle geval geslaagd voor de woordjestest bij de dokter. Van de zes woorden die ze moest kennen kende ze alleen de gieter niet, wat ook volgens de dokter normaal is. Maar ze vertelde bij die tekening wel dat ‘bloemen water geven’ erbij hoorde, waardoor de dokter een beetje in een lach schoot. Bij de verpleegster was ook alles ok en ze was blij me nog eens gezien te hebben en ook te zien dat zowel Cindy als ik het prima stellen nu.

’s Middags zijn we rond een uur of drie naar opa gegaan, en hebben daar nog wat gespeeld voor het slapenstijd was.

Donderdag is Cindy naar de crèche gegaan, en heeft er ook flink gespeeld met Gitta, een meisje van ongeveer haar leeftijd. En ook flink geholpen met May Lis en Herlinde met het koken en dergelijke.
Vrijdag was het opa die voor haar zorgde. Opa was een beetje boos geworden omdat ze niet flink wou eten, waardoor Cindy natuurlijk een accidentje had. Maar het was nodig, want Cindy begint soms wel echt koppig te doen bij een ander… Maar ’s middags werd het goed gemaakt toen er vrienden van opa en oma op bezoek kwamen. Cindy werd door Roel en Fabienne overstelpt met cadeautjes. Vooral dingen om te kleuren en te knutselen. Daarna is Cindy nog meegeweest met oma en opa om mareintje te gaan bezoeken, en ook Charles in het ziekenhuis.

Na het avondeten, is Cindy dan terug meegegaan met mama naar huis. We hebben nog leuk gespeeld met de babypop en buggy en ook wat samen tv gekeken. Maar mama en Cindy waren ook enorm geschrokken toen de lamp in Cindy’s kamer een rare geur verspreide en effe verbloeide. Mama heeft Cindy dan die nacht in haar bed meegenomen, ze was wat ongerust met die lamp. Maar haar papa heeft beloofd ernaar te kijken binnen 14 dagen.

Zaterdag was het terug het weekend waarnaar Cindy naar haar papa moest, maar ze was al vroeg wakker, dus hebben we nog een beetje kunnen spelen met het keukentje voor we aanzetten.
’s Middags is mama dan gaan winkelen met oma en mareintje. Het was een beetje vlieg en sprintwerk op het einde want mama had beloofd aan ‘Kiki’ om naar de schietstand te komen, maar ze waren al laat aan. Gelukkig was het bij hem thuis afspreken en zijn we nadien ook naar de film geweest. Het moet gezegd dat mama niet zo graag vlaamse films ziet, maar de film ‘Helaasheid der dingen’ beviel haar wel. Ze beklaagde niet dat ze hem gezien had.

En zondag, tja dat is kuisdag. Alles is nu al gedweild en afgestoft… De was is aan het draaien… En nu is het tijd om een rustig te genieten van de zondag en een filmpje te bekijken. Dewelkse het wordt, nog geen idee.

Maandag zijn we naar mama’s (ondertussen ex-) collega Leen geweest om haar te feliciteren met de geboorte van haar tweede zoontje. Cindy was wat angstig toen ze Bjorn zag, maar ja wat wil je. Het is ook een ‘beer’ van een vent, op twee manieren bedoelt. Hij deed Cindy schrikken door zijn voorkomen, maar hij was heel lief voor haar ook. Hij hielp haar bij alles toen ze wou meekijken hoe hij Gustje’s pamper ververste en dergelijke. Dus ze ontdooide wel snel.
Gustje is een heel rustig babytje, en een schattig ook. Ik kan me eigenlijk nauwelijks nog voorstellen dat Cindy nog zo klein is geweest. Toen Stan, het oudste zoontje thuis kwam, was hij heel curieus naar Cindy wie zij was en zo. Maar het duurde toch even vooraleer ze wat samen speelden… En met wat, een ridderkasteel en vuurballen! Mama lag toch strijk toen ze Bjorn, Stan en Cindy daarmee zag spelen. Het was een schattig zicht.
Mama was ook vooral blij dat ze Leen nog eens gezien had en gesproken, want er is ondertussen ook heel veel veranderd voor mama op het werk. En niet alles wist ze al… Maar we wonen niet zo extreem ver van elkaar, dus afspreken is nog altijd mogelijk. JJ

Nadien zijn we terug naar oma en opa gegaan, want mama moest ’s anderendaags gaan werken. Dus Cindytje bleef terug bij oma en opa slapen.

Wat zou mama blij zijn met een huisje met een tuintje, en werk dichter bij huis… Tijd brengt raad zeker?

Dinsdag moest mama terug gaan werken, en Cindy naar de crèche tot en met vrijdag… Maar toegegeven dat mama vond dat de werkweek enorm snel is gegaan. Voor ze het besefte was het al vrijdag. Waarschijnlijk omdat mama zich toch al iets beter in haar vel voelt wat haar werk betreft, ze kan nu eindelijk terug met plezier gaan werken. Er is nu nauwelijks nog spanningen…

Vrijdagavond zijn mama en Cindy naar huis gegaan om daar te slapen bij mama. Maar de auto moest wel bij opa en oma blijven staan omdat het dit weekend “kermis op het plein” is, en bijgevolg mama nergens nog kan en mag parkeren. Het is ook heel frustrerend voor de nachtrust en niet alleen die van mama.
Cindy kon niet slapen want ze was bang van alle knallen die ze hoorde. En zekerlijk toen het vuurwerk begon om iets voor tien. Mama wou haar toen mama naar buiten ging om Cindy het vuurwerk te tonen, en haar uit te leggen dat ze er niet bang voor hoefde te zijn, zette de kleine meid het op een schruwelen… Mama geen andere oplossing dan maar naar binnen te gaan en  heeft haar terug meegenomen in de zetel en nog wat tekenfilmpjes bekeken tot het vuurwerk ophield. Dan zijn ze samen gaan slapen in mama’s grote bed, want Cindy durfde die avond niet alleen slapen. Mama vond dit niet zo erg, tot ze midden de nacht een paar vuisten in haar gezicht kreeg… Dan heeft mama haar slapende kleine meid terug in haar eigen bedje gelegd om verder te slapen. Het lawaai was al serieus geminderd, maar echt goed heeft geen enkel van ons geslapen.
Dit was ook hetgeen wat haar papa vroeg toen Cindy daar aankwam de zaterdag, waarom ze er nog zo moe uitzag… Ik heb het hem uitgelegd en gevraagd om haar iets te laten bij slapen. Mama is naar dan terug naar huis gegaan en heeft onderweg wat boodschappen gedaan. Maar toen ze thuiskwam tegen de middag heeft ze wel terug een uurtje of twee gaan slapen toen het nog rustig was… Dan begon de ‘velokoers’ en was alle rust voorbij.
Gelukkig was Dominiek zo lief om ergens te gaan eten vanavond, weg van alle drukte. Maar ’s avonds toen ik wou gaan slapen rond een uur of 1 was het volle leute op het plein achter me. Slapen diende ik niet te doen, zelfs niet met oordopjes… Naar de politie gebeld om te vragen tot hoe laat ze mochten feesten, dat was een domper, omdat het nog een uur later was. Maar omdat ze na half twee nog niet ophielden of op z’n minst de muziek stilder zetten, heb ik teruggebeld om te vragen dit te doen. Een mens wil wel graag slapen… En dan te denken dat om 6u er rommelmarkt begon… Gelukkig helpen oordopjes om dat laatste ’t hoofd te bieden.

Deze middag is mama gaan uitwaaien in Oostende, gaan wandelen met haar ouders en oma in het koninginnenpark. Nu hoopt mama enkel op slaap deze nacht… Gelukkig stelt Cindy het beter bij papa. Ze heeft haar slaap in gehaald en ging deze middag zwemmen. Maar mama was blij dat ze haar kleine meid gehoord heeft deze middag… Dat maakt het gebrek aan slaap wel goed.

Vandaag moest mama terug gaan werken, ze kreeg al onmiddellijk te horen van een collega dat vorige week de bom gebarsten was. Ok ja, mama had verdere stappen ondernomen om haar ongelukkige mentale positie te verbeteren en deze middag zou ze te weten komen wat de oplossing was. Haar adjunct-chef meldde haar dat ze naar een andere dienst mocht (tijdelijk) tot de overplaatsing naar een bureau dichter bij huis een feit was. Mama was heel blij met de oplossing die werd voorgesteld en zag er ook naar uit.

Maandagavond was mama ook dan heel wat beter gehumeurd toen ze haar ouders en haar kleine meid terug zag. Toen Cindy teruggebracht werd door haar papa hebben ze nog goed geravot voor het slapenstijd was.

Dinsdag was mama’s laatste dag op de dienst waar ze tot nu toe zat. Niemand buiten de directe collega’s wisten van iets en hadden haar ook een leuke (ontroerende) verrassing gedaan. Het was iets klein, maar de emotionele waarde was enorm, de tranen kwamen in mama’s ogen. Ze heeft het kaartje thuis op haar bureautje gezet als aandenken aan toffe mensen. ’s Middags is mama dan ook eens langsgeweest op de nieuwe dienst om te weten bij wie ze zich de volgende dag moest gaan aanmelden. Mama was niet op haar ongemak gezet en had een goed gevoel bij de groep toen ze ze zag.

Cindy heeft ook een goede dag gehad in de crèche, ze leert nu zelf haar broek en zo uit te doen en te gaan plassen. Ze heeft praktisch geen hulp meer nodig. En ze mag helpen met de afwas en kook… Leuk dat ze dit mag doen van May Lis en Herlinde, zo voelt ze zich toch iets ‘ouder’ dan de baby’tjes … Nu is Cindy de oudste van de opvang, tot ze naar school kan. Dan zal ze waarschijnlijk de jongste zijn.

Woensdag was het mama haar eerste dag op de nieuwe dienst. Er was een warm welkom en mama had het geluk dat ze direct ondergedompeld werd in de nieuwe materie. Mama houdt niet van stilzitten en niets kunnen doen. Zelfs van de juriste heeft ze nog een ganse uitleg gehad van wat precies achter alles schuilt. Het was heel interessant, maar ook een hele boterham om te verwerken. Maar mama is blij dat ze daar mocht gaan, al is het maar tijdelijk.

Donderdag heeft mama zich er ook super gevoeld en had eigenlijk nog maar het gevoel dat de werkweek pas begonnen was… Het is lang geleden dat mama zich zo goed gevoeld heeft wat haar werk betrof, dat ze terug plezier heeft om te komen werken.
Mama heeft Cindy vanavond ook terug mee naar ons thuis genomen, het is haar lang weekend deze week. We hebben vanavond nog samen spelletjes van Kaatje en Kamiel op de pc gespeeld en gelezen voor we gingen slapen.

Vrijdag zijn mama en Cindy ’s morgen naar de apotheek en de bakker geweest, en op de terugweg wou Cindy nog een beetje op het speelpleintje gaan spelen kort bij onze deur. Het gerief was wel nog wak van het ochtendgloren, maar dat hield Cindy niet zo tegen. Rond een uur of half elf zijn we terug naar huis gegaan zodat mama kon beginnen koken voor haar kleine meid.

‘Middags zijn we dan nog eens naar het speelpleintje geweest, na Cindy’s dutje. Ze was al van 7u wakker door dat ze moest plassen… En op dat moment wou ze natuurlijk niet meer slapen, maar liever mama’s bed afbreken, dus was het opstaan geblazen. Dus was het ook maar logisch dat ze maar een tuk deed.

Het was zalig warm geworden ook. We hebben dan nog iets meer dan een uurtje op het speelpleintje geweest voor we om boodschappen gingen naar de winkel iets verderop. Cindy was dan ook superfier dat ze met een klein karretje mocht rijden in de winkel. Het is toch nog altijd een goddelijk zicht.

Zaterdag zijn we ’s middags oma gaan ophalen om dan samen met mareintje te gaan winkelen in Oostende. Mareintje moest haar jas gaan ophalen en terwijl konden wij er ook wat van genieten om te winkelen. Mama heeft voor Cindy nog een kleedje en twee pulls gevonden voor deze winter, en oma die heeft eindelijk haar laarzen gevonden die ze wou.

Oma vond het alleszins leuk om eens buiten te zin en vond het voor herhaling vatbaar… Mama ook, maar vond het ook wreed vermoeiend. Die rolstoel duwen is geen sinecure. J Maar mama was in alle geval superblij dat Cindy zo superbraaf is geweest en heel goed heeft geluisterd naar mama.

Vandaag zijn mama en Cindy nog eens naar Plopsaland geweest. Het was Plop zijn verjaardag en dat moest gevierd worden. Het was ook al een tijdje geleden dat mama nog geweest met haar kleine meid. Het was er best kalm, en dat vonden we leuk ook, want de wachtrijen waren niet lang. Zo konden we ook evengoed naar de show van Bumba gaan kijken en de superverjaardagsshow van kabouter Plop.

Cindy heeft haar goed geamuseerd, vooral de show van Plop vond ze leuk. En op het eind kregen we allemaal nog een ijsje voor de verjaardag van Plop, en dat heeft Cindy wonder boven wonder ook heel goed gesmaakt. Mama vond het spijtig dat ze het fototoestel niet meehad, het was een grappig resultaat… Mijn chocolatte Cindy. J

Nu nog een beetje samen ravotten, en straks slapenstijd…

Maandag is mama terug gaan werken, maar haar oogjes stonden heel pips van de weinige slaap die ze gehad heeft… Maar desondanks had ze het er voor over om eens een ganse dag samen met haar vriend te kunnen zijn.

Dinsdagavond kwam Cindy terug naar huis. Voor een keer was mama vlugger thuisgeraakt dan anders, dus het wachten was lang. Zeker toen Cindy’s papa meldde dat hij in de file stond… Dat vond mama wel wat frustrerend, maar daar kon niet zoveel aan doen.

Mama heeft in alle geval nog zoveel mogelijk genoten van de weinige tijd die ze nog die avond met haar meid kon doorbrengen voor ze ging slapen.

Woensdag en donderdag is Cindy naar de crèche gegaan, waar ze zich weer van haar sterkste kant heeft getoond. Ze wou geen petatjes eten, en als ze het haar opdrongen… Tja, dan ging ze kokhalzen.

Donderdag is Cindy dan terug meegegaan met mama naar huis. Vrijdag hebben Cindy en mama lekker en goed gegeten samen. Geen sprake meer van koppige manieren, maar mama had Cindy ook zelf laten kiezen wat ze wou eten. Wat ook al een heel verschil uitmaakte.

’s Middags zijn ze dan ook samen met oma en opa naar mareintje geweest om eens dag te zeggen.

Zaterdag waren we eerst van zin om naar Saskia en Ilia te gaan, maar dat werd een wisseling van dag door omstandigheden. Dus zijn we in de plaats naar het Boudewijn Sea Park geweest voor de tweede keer. We hebben de ganse middag gespeeld op het speelpleintje en ook nog een aantal attracties gedaan voor we naar de dolfijnenshow gingen kijken. Het was wel een gans andere dan de eerst keer, want we beiden wel leuk vonden. Nadien zijn we naar huis gegaan, waar ‘Kiki’ ook nog zou afkomen. Cindy en Kiki hebben alleszins nog leuk samen gespeeld voor het slapenstijd was voor de kleine meid. Het was wel wat vroeger als normaal, maar m’n kleine meid was doodop, en als we morgen gaan spelen bij Saskia en Ilia is het beter dat ze fris en monter is eh.

Vanmiddag zijn we naar Saskia en Ila gegaan. Toen we bij Saskia aankwamen lag Ilia nog wat te slapen. Cindy had het rijk voor de moment voor zicht alleen, lol. Maar de bedoeling is dat we gingen zwemmen, dus Ilia moest toch wakker worden gemaakt.
We zijn naar het domein Puyenbroeck geweest om te gaan zwemmen, hoewel… Dit was serieus buiten de scholen gerekend. Blijkbaar sluiten alle zwembaden in Oost-Vlaanderen de eerste twee weken van september om grote kuis te houden voor de scholen terug langskomen. Dus dan zijn we maar naar Zeeuws-Vlaanderen gereden, in de hoop daar een zwembad te vinden, maar daar was het van hetzelfde laken een broek. Geen zwembad open. We hebben dan wel een leuk speelplein gevonden in Terneuzen waar de kleintjes hun hart konden ophalen. Daar hebben we toch een tweetal uurtjes gebleven voor we terug huiswaarts gingen (bij Saskia thuis). We hebben dan nog bij Saskia met z’n allen flink gegeten voor mama met Cindy (na een accidentje) naar huis ging.

Thuis hebben we nog samen gekeken welke stickertjes we nog konden gebruiken voor Cindy’s album en hebben we nog gebeld naar haar papa. Best een grappig gesprek trouwens.

En rond achten was het ruimschoot tijd dat Cindy in bad en bedje ging… Ze was heel moe, en slaapt nu als een roosje…

Maandag hebben mama en Cindy nog het huishouden gedaan en flink gegeten voor we nog van het mooie weer gingen profiteren in de tuin van opa… We hadden nog eens beslist om het zwembad wat te vullen met water, zodat Cindy nog van de laatste mooie zomerdag kon genieten in het water. Het geluk was echter van korte duur omdat het rond een uur of drie begon te overtrekken en niet echt geen weer meer was om te “ploeteren”.

Maar we hebben anders ook nog heel flink in de tuin kunnen spelen tot het eten- en slapenstijd was.

Dinsdag tot en met donderdag is mijn kleine meid teruggegaan naar de crèche. Het was alleszins terug wennen voor Cindy om er terug naar toe te gaan. Vrijdag was opa de ‘babysit’ van dienst. En Cindy kon het alleszins niet laten om opa goed te plagen.

Toen mama thuiskwam van haar werk zijn we nog eens met zijn allen het klasje van Cindy gaan bezoeken, waar ze binnen een maand of twee naar toe zal gaan. Cindy voelde zich er wat op haar ongemak, het was ook een nieuwe plaats voor haar. Ze mocht haar figuurtje kiezen voor het schooljaar, wat ook op al haar spulletjes zal gekleefd worden. Het verwonderde me wel een beetje dat ze een bal koos, maar eigenlijk is het geen echte verrassing. Ze speelt ook heel graag met de bal.

’s Avonds is Cindy terug mee naar huis gegaan met mama, waar ook nog vrienden van mama op bezoek kwamen. Toen was Cindy ook was op haar ongemak van Gunter en Ilse, het was ook de ‘eerste’ keer dat ze ze zag… In die zin dat ze het zich zou kunnen herinneren. De vorige keer was meer dan een jaar geleden. Gunter was alleszins heel lief voor mama, want die heeft haar internetverbinding vermaakt. Ze hebben er alleszins nog een leuke babbelavond van gemaakt. Mama was alleszins blij dat nu eindelijk Ilse te goei heeft leren kennen, het is echt een leuke meid.

Zaterdag moest Cindy terug naar haar papa. Het is nu toch al bijna een half jaar, maar het doet voor mama toch nog altijd heel raar om Cindy te moeten ‘afgeven’. Ze mist haar kleine meid enorm, maar langs de andere kant probeert mama toch te genieten van de ‘vrije tijd’ die ze krijgt.

Mama heeft zaterdag alleszins haar best gedaan om haar boodschappen en kuis rond te krijgen, wat ook is gelukt. En mama is ’s middags nog eens naar mareintje geweest, en ze zijn dan samen ook naar Charles geweest met oma en opa. Mama heeft de rolwagen van oma geduwd tot aan het ziekenhuis waar Charles lag en terug. Mama wist ook waar haar schouders waren op dit moment, lol.

Zondag had mama afgesproken met Dominiek, An, Xavier en Shaquille om naar Walibi te gaan. Het was leuk om te doen, maar de lange wachtrijen daar vond mama serieus minder. Maar ze heeft toch de vampier gedaan, een attractie die ze al altijd wou doen. Het was wel heel laat toen ze thuis kwamen… De bestuurder van dienst, Xavier, had zijn afslag naar de autostrade gemist en bijgevolg reden we door hartje Brussel…

En ’s anderendaags terug gaan werken, dus zo vlug als mogelijk bedje in…

Maandag moest mama terug gaan werken na een maand thuis te zijn. Aanvankelijk was ze met een goed humeur opgestaan en zag ze het volledig zitten, tot haar iemand zei: “Tiens, ’t komt toch nog eens werken”. Was het nu niet de persoon waar ze, tot haar grote spijt, niet goed mee kan overeenkomen, desondanks alle verwoede pogingen die mama al geprobeerd heeft, die haar dat zei. Mama haar humeur en moraal had terug een flinke deuk gekregen, en dat amper een uur nadat ze op haar werk was toegekomen.
Nu ja, dinsdag was er alleszins niet beter op geworden. Het enigste positieve dat mama die dag naar uitzag was dat haar kleine meid terugkwam van haar papa. Cindy bleef die avond bij mama slapen, want mama moest ’s anderendaags maar tegen de middag in Brussel zijn. Niet om te gaan werken, maar om een examen af te leggen.

Woensdag heeft mama haar kleine meid zelf naar de crèche gedaan. Ze had eigenlijk ook niet veel zin om te gaan, en ik kon het haar ook niet echt kwalijk nemen. Een maand alleen met mama of papa zijn, ipv naar de crèche te gaan, het is een wereld van verschil. Maar toch moest ze blijven, omdat mama door moest gaan naar het examencentrum in Brussel.

Op de trein heeft mama zelfs nog een paar ex-collega’s van Oostende terug tegengekomen, die ook naar hetzelfde examen gingen. Puur toeval dat mama er bij ging zitten, ze had An nooit herkend.

Om een uur of vijf was mama al terug aan de crèche om haar kleine meid op te halen en naar oma en opa te gaan. Het was ook al meer dan tien dagen geleden dat ze hun kleindochter nog hadden gezien, maar Cindy was toch wat onwennig het eerste moment. Ze is er wel blijven slapen, omdat mama ’s anderdaags terug vroeg moest gaan werken.

Donderdag heeft mama haar hart wat kunnen luchten aan twee mensen en dat heeft eigenlijk ook deugd gedaan, weten dat er toch mensen zijn oprecht om je geven. Alleen is het jammer dat het zo lang moet aanslepen… En nog is er geen oplossing.

’s Avonds was mama’s kleine meid ook terug bij haar thuis. En heel toevallig kwam ook de juffrouw van het schooltje langs om Cindy in te schrijven voor november. Mijn kleine meid wordt snel groot… Op 9 november is het de eerste schooldag voor mijn kleine meid. Dat zal raar doen voor ons allemaal. Wat ook verrassend was is dat Cindy niet echt schrik leek te hebben van de juffrouw. Of was dit schijn, daar het een thuismatch was? Dat zal ik pas volgende week vrijdag weten, dan is er een open klasdag voor de peutertjes.

Vrijdag heeft mama de strijk van twee weken ver weg gewerkt, en ook anders wat gekuist. In de middag zijn we dan eerst om boodschappen geweest, en ook de foto’s van de reis gaan ophalen.

Nadien zijn we nog eens naar het ziekenhuis op bezoek geweest bij Silke, die een zware rugoperatie ondergaan heeft. Mama was aangenaam verrast dat ze zich al zo goed uit de slag kon trekken om eigenlijk nog maar een dag of acht geleden geopereerd te zijn. Maar mama kon zich wel inbeelden dat ze zich stierlijk verveelde in het ziekenhuis.

En de zak snoep die we meehadden, die vlotte goed tussen papa en dochter.

Zaterdag heeft mama nog wat opkuis gedaan en ’s middags zijn we even naar oma en opa geweest om te gaan spelen in de tuin. Terwijl zijn we ook mee geweest naar mareintje. Ze was in alle geval heel blij om Cindy nog eens te kunnen zien. Ze kan maar eenmaal in de veertien dagen meekomen, daar het bezoekrecht van de papa ook speelt. Maar de momenten dat ze mee kan komen, geniet mareintje met volle teugen van het ‘jong geweld’.

Mama had terwijl ook dubbele foto’s in een album gestoken voor mareintje, zodat zij ook wat recentere foto’s had van ons.

’s Avonds is ‘kiki’ nog langsgekomen, waar mama ook haar hart nog eens kunnen luchten heeft, maar hij zei ook dat hij niet direct een oplossing zag voor het probleem. Toegegeven, langs de ene kant maakte dat mama ook wat moedeloos, maar het is nog tot dinsdag eer de confrontatie er zal zijn. Dus nu geniet ze nog met volle teugen van het weekend. We hebben nog met z’n drietjes leuk gespeeld, eten gemaakt en tafel gezet… Voor het m’n kleine meid haar bedtijd was…

Zondag waren we uitgenodigd op het verjaardagsfeestje van Ilia. Het zoontje van een hele goede vriendin van mama (Saskia). Het feestje ging dit jaar door bij de omie van Ilia in Knokke. Dat was eigenlijk goed gekozen, want het was zalig warm weer en omie heeft een ruime tuin. Er was aan drank en eten voor de volwassenen zeker niets tekort, alsook voor de kleintjes was er veel… Vooral veel speelgoed.

Er waren nog vrienden van Saskia die kindjes hadden van rond dezelfde leeftijd. Dus het was een overeenkomst tussen drie ukjes van dezelfde leeftijd: Cindy, Ilia en Guust. Het was superlollig hoe die op den duur gingen samen spelen of elkaar begonnen na te doen. En toen de taart werd gepresenteerd, en versneden, wou er een kleintje enkel appel eten… Rarara, natuurlijk: Cindy. Mij maakte het niet zo uit dat ze liever appel dan taart at, alleen vond mama het wat vervelend om nog een appel te gaan vragen. Maar dat was uiteindelijk niet nodig, want ’s avonds werd er voor de ukjes zelfs nog brood en kaas voorzien. JJJ  

Rond half zes zijn we dan terug naar huis vertrokken, om ook wat drukte te kunnen vermijden. Hoewel mama langs de binnenwegeltjes is gereden, was het toch ontzettend druk. Natuurlijk wil iedereen genieten van zo’n zalig weer he…

Maar nu is mama doodmoe, en gaat ook haar bedje zoeken… Tot een volgende…

Zondagmiddag zijn we vertrokken voor de eerste deel van onze reis. We gingen eerst An gaan ophalen, ons reiscompagnon, bij haar thuis. Daarna zijn we doorgereden naar Soy, waar haar ouders een buitenverblijf hebben om daar te logeren voor we naar Duitsland verder reden. An had ook nog afgesproken met haar vriend die ons ook zou vervoegen daar om mee op reis te gaan. Cindy vond het alleszins vrij aangenaam bij An’s ouders. Vooral de grote tuin en de hond van An waarmee ze kon spelen en ravotten. Ook de keitjes waren super interessant, vooral om die op de tegels te gaan leggen…

‘Anderendaags is Xavier (An’s vriend) dan afgekomen met zijn zoontje Shaquille om mee te vertrekken op reis. Rond een uur of tien zijn we vertrokken richting Duitsland. We hebben rond de middag eens gestopt om te kunnen eten, en het was ongeveer 15u30 toen we aan het hotel aankwamen. We hebben eerst alles uitgeladen voor we de omgeving gingen verkennen. We hebben in alle geval nog een leuke wandeling gemaakt in het park voor en na het eten om alles te bekijken. Rond 21u is Cindy gaan slapen en hebben wij nog iets gedronken op het balkon voor het slapen gaan.

Dinsdagmorgen zijn we het dorpje gaan verkennen waar we logeerden. Bad Dürkheim is een rustig, rustiek stadje met veel kleine steegjes… We hebben er eens de winkeltjes bekeken en iets gedronken. Na de middag zijn we gaan zwemmen in het zwembad van het hotel. Het was er in alle geval heel mooi. Er was een binnen en buiten zwembad. Alleen was het voor het buiten zwembad telkens te koud, maar binnen was er in alle geval ruimte en speelplezier genoeg voor jong en oud. Er was een groot bad en peuterbad met glijbaan, een grote tube om door te glijden waar zelfs je tijd werd gemarkeerd en een jacuzzi. En Cindy, tja, die was onmiddellijk verzot op die glijbanen… In de tube mocht ze niet wegens te klein, maar die in het diep zwembad was goed genoeg voor haar… Ze heeft er waarschijnlijk tot 15 x opgeweest. Ook Shaquille was haar grote vriend om met de bal te spelen en ook in het klein bad samen met haar te spelen. Daar zijn we gebleven tot we gingen eten ’s avond en daarna hebben we terug een grote wandeling gemaakt door ’t aangrenzende park.

Woensdag zijn we naar een pretpark in de buurt geweest, het Holiday Park. Het was er gezellig, er waren dingen voor alle leeftijden en durvers. Alleen was het wat spijtig voor Cindy dat sommige dingen maar toegankelijk waren vanaf drie jaar, die hier in Plopsa wel al toegankelijk zijn voor haar. Maar al bij al heeft ze zich heel goed geamuseerd.

Na het avondeten zijn we nog gaan zwemmen tot iets voor negen, wat Cindy ook heel plezant vond. Een nieuwe hobby van haar was, op de boord van het zwembad gaan staan, haar visje in het water gooien en er dan achter springen, telkens opnieuw. Gelukkig was de boord niet zo hoog en kon ze er gemakkelijk op. En natuurlijk ook de glijbaan waar ze frequent op wou eh…

Donderdagmorgen zijn An en mama gaan shoppen naar Mannheim. Dit was eerst buiten de waard gerekend, mama moest eerst nog naar de Duitse DIV om een vignet te gaan kopen voor de milieutaks in die stad. Tegen dat we dit gevonden en gedaan hadden waren we wel een uur verder… We zijn dan eindelijk in Mannheim geraakt, en het was een mooie vergelijking van An. Mannheim is een stad waarbij Brussel in zijn broekzak past… Zoveel wegen en bruggen… Mama moest heel goed opletten waar ze heen moest rijden. Het is een grote stad, dat wel, maar veel rustiek of gezelligheid droop er toch niet van af.

Na de middag zijn we teruggekeerd naar het hotel, daar hadden we terug afgesproken met An’s vriend en zoon om samen te gaan minigolven. Dit was best leuk, tot er een regenvlaag op onze nek viel. We hebben het spel nog uitgespeeld en mama is 2^e geworden op 5. Dit is ook de allereerste keer. J

Na het avondeten zijn we gaan nog eens gaan zwemmen op onze laatste avond in Duitsland, tot sluitingtijd (21u30). Ok, het was bijna 22u toen Cindy ging gaan slapen, maar ’s anderendaags hadden we nog een lange autorit voor de boeg, dus ze kan daar ook veel slapen.

Vrijdagmorgen hebben we extra genoten van het ontbijt en zijn we begonnen met alles in te pakken en in te laden. Voor we naar huis vertrokken hebben we eerst nog eens gestopt in het dorp om nog eens een wandelingetje te doen en iets te drinken en te eten voor we de terugreis aanvatten. Toen we in Luik waren, zijn onze wegen wel gesplitst… Wat mama wel wat een dubbel gevoel gaf was dat haar reiscompagnon haar liet zitten voor haar vriend vanaf daar, terwijl ze eigenlijk gezegd had, wij zijn op reis… Nu ja… Mensen veranderen als de wind soms. Ik voelde me wat teleurgesteld, dat moet ik toegeven. De laatste 3,5 uur heeft mama dus alleen afgelegd.

Maar mama moest Cindy ook nog op de terugweg naar papa brengen, maar dat zag Cindy in eerst instantie niet zo goed zitten. Ze wou mama niet lossen, en zette het op een ongelofelijke huilen. Het deed mama veel hartzeer om Cindy daar achter te laten, maar het moest…

Mama is naar huis gereden en heeft nog wat was gedaan en tv gekeken voor ze in bed ging… De rest dat is voor de zaterdag…

Zaterdagmorgen was mama al vroeg wakker, toch vroeger dan dat ze normaal zou opstaan in een weekend. Ze heeft de rest van de rugzakken geleegd en alles wat verder opgeruimd. Het was praktisch middag toen ze er mee klaar was.
Na ’t eten is ze naar oma en opa gegaan om in eerste instantie de foto’s van de reis te tonen, en terwijl ook de auto wat te stofzuigen. Nadien zijn ze naar mareintje geweest, en mama heeft zelfs nog mogen zoeken op een feestdag om een bloemenwinkel te vinden die open was. Nee het was niet precies omdat de 15^e ook moedertjesdag is in bepaalde contreien, maar vooral omdat mama en Cindy nog op reis waren toen mareintje jarig was de donderdag. Mareintje was alleszins superblij met de plant dat ze gekregen heeft, wat mama ook blij maakte. Nu ja, ze ziet zowiso graag bloemen, dus…

’s Avonds is mama’s vriend nog gekomen, en hebben ze na ’t eten nog gaan wandelen op het strand in De Haan… Mama moet toegeven dat het in al die jaren de eerste ‘romantische’ strandwandeling is die ze heeft meegemaakt. Het was echt gezellig en leuk de afsluiter van de avond.

Zondag is mama samen met grote Cindy naar de braderij geweest in Oostende, waar haar vriend meehielp. Maar eerst hebben we nog eens door ’t stad gelopen en een toertje gewandeld op ’t strand. En in het water was het vandaag niet, want de algen bloeiden te veel, het water zag echt groen. Bah…

Nadien zijn we dan naar de braderij doorgereden waar we nog eens hebben rondgewandeld en daarna nog een heerlijke pot mosselen hebben gegeten (mama toch), voor we naar huis gingen.

Maandag zijn mama en Cindy na het eten naar het Boudewijn Sea Life park geweest in de buurt. Mama is daar lang geleden nog geweest en was eens benieuwd hoe er nu nog uit zag. Maar vooral benieuwd hoe Cindy zou reageren op de dolfijnenshow…Ze vond die echt super, hoe zotter de stunts die de dolfijnen deden, hoe enthousiaster ze werd.

Nadien hebben we ook nog eens door het park gewandeld, maar die was echt geen zier veranderd bij vroeger… Zelfs de attracties niet, er zijn er wel wat bijgekomen, maar dat is het ook. We hebben vooral tijd doorgebracht in de speeltuin, en de waterglijbaan met de bootjes vond ze ook super… Minder voor mama, want die mocht telkens het bootje de ganse tocht naar boven dragen, lol. Het was alleszins een dol-fijne dag. J

Dinsdag  zijn we ’s morgens nog om boodschapjes gegaan, van kleine etenswaren die mama nog in huis moest hebben tot ze op reis vertrekken. ’s Middags moest mama terug naar de specialist om te weten hoe het nu gesteld was met haar longontsteking. Cindy bleef even bij oma en opa, waar ze alleszins veel plezier had. Ze vond het leuk om met opa de ganse tijd met de bal te gooien, en vooral te commanderen waar ze moest staan.

Toen mama terug was, had Cindy ook iets leuk voor haar in petto. Mama mocht buikspieroefeningen doen op het ritme die Cindy zei. Was dat even ontnuchterend voor mama die dat al een ganse tijd niet meer had gedaan. Na het eten zijn we dan terug naar huis gekeerd waar we ook nog leuk hebben geravot.

Woensdag is mama begonnen met het pakken van de rugzak voor op reis te gaan de zondag. Mama zag dat ze alleszins geen zwempampers genoeg ging hebben voor Cindy als ze morgen ook gingen zwemmen in het openluchtzwembad. Als het tenminste het weer geven die ze beloven. Want dit was vandaag alleszins het geval niet. Ze beloofden heel mooi zonnig weer, en alles wat we kregen was regen…

Dus zijn we dan maar de rest van de inkopen gaan doen, in plaat van naar de kinderboerderij en hebben we maar thuis gespeeld.

Donderdag was het zalig weer en zijn we met oma en opa mee naar het openluchtzwembad geweest in Oostende van ’s morgens vroeg. Het was er zalig… Zowel in het peuterbad als in het groot zwembad amuseerde Cindy zich te pletter. In het klein badje vond ze het leuk op de glijbaantjes en de spuitende pinguïn. In het groot bad kon Cindy al heel goed haar slag slaan om alleen te zwemmen met behulp van bandjes aan haar armen. Het was zo lollig om haar bezig te zien. Maar het beste vond Cindy toch de glijbaan in het grote zwembad.

Mama heeft er veel mogen vanaf gaan samen met Cindy, maar na de middag was oma eens mee in het zwembad en moest ze ook mee… Nu ja, oma heeft ongelofelijk veel schrik om in de diepe te gaan omdat ze net als mama niet zo goed kan zwemmen, maar toch is ze meegegaan van de glijbaan… En dat omdat Cindy niet ophield met zeuren aan oma’s oren. Maar oma is nooit meegegaan met mama als zij kleintjes was, dus dat was wel, nu ja, je snapt me wel…  Het belangrijkste is dat Cindy zich goed amuseerde.
Als we thuis kwamen zag mama ook hoe erg zij verbrand was op haar rug door in de zon te zitten… Bij Cindy viel het nog mee, enkel haar neusje zag wat rood. Het was in alle geval een superleuk dag, waarbij we allebei best vroeg in slaap gevallen zijn.

Vrijdag hadden we afgesproken met Cindy’s meter om naar Plopsaland te gaan, alleen was er een probleem. Het was ongelofelijk hard aan het regenen rond 8u als mama en meter opstonden, waardoor we niet echt wisten wat we moesten doen. We zijn dan in eerste instantie naar haar meter gereden om te zien wat te doen.
Uiteindelijk begon het rond  tienen op te klaren, waardoor we toch zijn doorgegaan naar Plopsa. Marthe was ook meegegaan.

Op het eerste stuk wou Marthe eens in de ‘Vleermuis’ gaan samen met haar mama, waardoor Cindy en mama eerst de andere dingen in het dorp van Plop hebben gedaan voor we gingen eten. Nadien zijn we nog op van alles geweest, maar het was vooral Cindy met Marthe samen op de dingen waar je maar met twee personen kon. Meter is wel ook samen met haar dochter op de spring flyer geweest, maar daar wou mama niet in. Dat vond ze veel te beangstigend.

Voor we naar huis gingen heeft Cindy nog een mooi geschenk gekregen van haar meter: een mega mindy pop en een leesboekje van plop. Zelf uitgekozen…

Zaterdag was het vooral alles pakken voor op reis te kunnen gaan ’s anderendaags. Mama moest nog de strijk doen, en de kleine dingetjes inladen in de rugzakken.

’s Middags zijn we nog eens naar oma en opa geweest, en ook samen naar mareintje om afscheid te nemen voor we naar Duitslad vertrokken.

’s Avonds is ‘Kiki’ ook nog eens afgekomen en hebben we allen nog wat gespeeld voor Cindy ging slapen.

Deze week was mama nog altijd alleen, maar ze heeft zich wel kunnen bezighouden. Dinsdagmiddag heeft ze geholpen met mareintje te verhuizen naar de home waar ze nu verblijft. Het is er best gezellig vindt mama. Donderdagmiddag is ze samen met oma gaan shoppen in Brugge. Mama heeft ook nog veel gevonden in de solden voor haar aan echte dumpprijzen. Voor de rest heeft ze ook veel gedaan in het huishouden en ook haar best gedaan om te rusten. Gelukkig kwam ‘kiki’ ook soms voor verstrooiing zorgen zodat mama niet elke avond alleen was.

Zaterdag mocht mama normaal ’s morgens al om Cindy, maar dat was buiten d’r papa gerekend. Eerst hadden ze file en zouden ze pas tegen de middag aankomen, nu ja… Tot mama telefoon kreeg dat papa’s vriendin Stefanie een accident had tegengekomen en naar het ziekenhuis moest in Luxemburg. Dus het was pas in de late middag dat mama haar kleine meid eindelijk terugzag na tien lange dagen… Cindy’s papa was wel vriendelijk om een paar videofragementen te tonen van de reis en te vertellen hoe het geweest was. En dan nog was papa boos op mama omdat ze zo snel weg wou… Maar mama wou ook nog wat quality time met haar kleine meid, voor zoveel die nog restte die dag…

Toen ze eindelijk thuis waren was het al zessen, dan Cindy in bad en nog eten… Er schoot al niet veel tijd meer over eer ze om lag van de vaak…

Zondag zijn we dan samen naar oma en opa geweest, want die hadden Cindy ook verschrikkelijk hard gemist. We hebben eerst met z’n allen nog de afwas gedaan en gespeeld in de tuin, vooraleer we even naar Oostkamp zijn geweest naar de rommelmarkt. Mama heeft er ook wat oude kennissen tegengekomen… Zoals haar collega Katrien en ook een meisje van haar oude school…

Mama heeft voor Cindy ook een leuk apenrugzakje van Kipling gevonden voor nauwelijks geld. Ze vond het zo schattig en eerlijk, ze had dit ook graag gehad als kind… JJ

’s Avonds hebben we nog meegegeten met oma en opa voor we naar huis gingen. Daar hebben we nog wat keukentje gespeeld en tv gekeken voor het slapenstijd was.

Vorige week maandagmorgen moest mama naar de tandarts terug om haar plombatie te laten vervolledigen, en is Cindy even naar opa gegaan. Tegen dat mama terug was had Cindy nog niet veel willen eten. Ze wou perse wachten tot mama terug was van de tandarts, maar owee voor mama om te eten. Dat ging zo simpel nog niet met die verdoving.

‘s Middags zijn ze samen naar de bibliotheek geweest om nieuwe boekjes en hebben we ook nog eens gepasseerd bij Sarah, een oude schoolvriendin. ’s Avonds bleef Cindy bij oma en opa slapen, zodat mama vroeg kon gaan werken en vroeg terug naar huis kon komen om met kleine Cindy te spelen.

Vorige vrijdagavond is Cindy dan ook terug meegegaan met mama naar huis, maar mama voelde zich niet zo leuk. Ze is op hetzelfde uur als Cindy in bed gekropen met de vrees dat ze griep had. Zaterdagmorgen heeft mama de dokter laten komen omdat ze ’s nachts koorts begon te maken en pijn had in haar spieren. De dokter zei dat mama pijnstillers moest nemen en veel rusten. Dat heeft mama ook gedaan, haar heel rustig gehouden deze dag. Gelukkig was Cindy heel braaf en kon ze merendeel van de tijd ook in haar eentje spelen.
Maar de zaterdag op zondagnacht was het serieus minder, want mama begon helse pijnen te krijgen in haar schouder en rug. Ze had ’s nachts gebeld naar spoed om te weten wat te doen. De spoedarts raadde haar aan om dafelgan 1g te nemen om te koorts en pijn te doen zakken, en als het niet beterde tegen de middag dan af te komen. Mama had gevraagd aan oma en opa of Cindy mocht bij hun blijven zodat mama wat kon rusten in de hoop dat de pijn zou overgaan, maar niets was minder waar. Opa is na de middag toch mogen komen om mama naar het ziekenhuis te brengen.

Het was een longontsteking die mama had en nog geen kleintje. Ze hebben mama in het ziekenhuis gehouden omdat ze te veel koorts had ook. Gelukkig waren oma en opa zo lief om voor Cindy te willen zorgen en ook elke dag af te komen naar het ziekenhuis zodat mama haar kleine meid kon zien. Maar mama zat ook te denken dat voor Cindy en haar ouders dit niet zo gezellig was en dat het misschien ook beter was dat Cindy een paar dagen eerder met haar papa zou kunnen vertrekken naar Frankrijk.

Mama had Cindy’s papa een sms gestuurd met de vraag of hij dat zag zitten om het verlof een tweetal dagen op te schuiven daar ik zo ziek was. Hij vond het zelf lief van me dat Cindy vroeger mee mocht op verlof met hem, maar voor mij kwam het persoonlijk ook beter uit want heeft mijn kleine meid aan zo’n zieke moeder die nauwelijks kan spelen met haar. Woensdagavond is haar papa haar komen ophalen bij mijn ouders om naar zuid-Frankrijk te gaan. Tot nu toe heb ik toch al een paar smsjes teruggehad met de melding dat Cindy haar daar goed amuseert (vooral in het water), en dat ze soms toch zegt dat haar mama ziekjes is. Dus dat is wel een grote geruststelling.

Maar al bij al zal ik toch blij zijn dat ik mijn kleine meid volgende week zaterdag zal terugzien. Nu heb ik nog een kleine week om veel te rusten en te genezen, want weet je, dit wil ik geen tweede keer…

Maandag en dinsdag was Cindy nog bij papa op logement. Dus heeft mama er de maandag in alle geval van geprofiteerd om wat langer te werken. Erna heeft ze nog haar huis gepoetst tegen dat haar kleine meid terug kwam.
Hoewel mama dinsdag niet op tijd thuis kon zijn door een tandarts bezoek, was ze toch super blij dat ze haar kleine meid terugzag toen ze bij oma en opa kwam. Opa zei dat haar papa niet veel tekst en uitleg gaf toen hij haar terugbracht… Terwijl de papa me wel vanalles weer zat te verwijten, ivm waarom ze ‘altijd’ zou huilen als ze bij haar grootouders kwam. God ja, ik lag er in alle geval niet te wakker van. Ik weet al langer dan vandaag hoe hij in elkaar zit. Maar volgens bronnen mag ik beginnen geloven dat hij verhuizen gaat, gelukkig ook nog in het Waasland.

Woensdag en donderdag moest mijn kleine meid terug naar de opvang omdat mama nog moest gaan werken. Ze was wel een uurtje vroeger thuis dan anders, dus een uurtje meer om met elkaar te spelen. Donderdag avond zijn we dan naar ons thuis gekomen om nog wat te spelen. Cindy was blij verrast met het bumba tv-stoeltje dat mama gespaard had met de krant.

Vrijdagmorgen zijn mama ’s morgens een tot aan de diertjes gestapt van het speeldorp. Cindy keek in alle geval haar ogen uit naar het dikke hangbuikvarken. Nadien zijn we nog naar het gemeente huis geweest om iets op te halen, en daarna hebben we Cindy thuis laten rondlopen zonder broek. Om eens te zien wat ze zou doen. Het ging eigenlijk bijster goed. 2 accidentjes op de 7 keer dat ze op t potje moest.

’s Middags moest mama naar een afspraak bij Sofie, waar Cindy ook mee naar toe ging. Sofie gaf me zelfs het compliment dat ik mocht trots zijn op mijn kleine meid. Dat het een flinke en brave meid is. Nadien zijn we nog eens naar Oostkamp geweest omdat mama in de reclame een broekje had gezien voor haar kleine meid naar welk ze nog op zoek was. Terwijl zijn we ook nog eens binnengesprongen in de E5 mode en daar heeft mama ook nog een broek gevonden voor zichzelf. Nadien zijn ze naar huis gegaan en hebben nog genoten van een gezellige avond vol plezier.

Zaterdag hebben we samen gezorgd dat de strijk werd gedaan en alles werd opgeborgen. Ondertussen heeft Cindy enorm goed op ’t potje gegaan. Ze beseft het werkelijk goed. In de namiddag zijn we dan samen met oma en opa naar mareintje geweest. Mareintje was content ons nog eens te zien. Normaal zou ze ook tegen het eind van de maand verhuizen naar een home, niet ver daar vandaan.

’s Avonds is mama’s vriend Dominiek nog eens langsgekomen. Cindy was superblij hem nog eens te zien. Denk omgekeerd ook, want hij zei me dat ze toch al veel veranderd was bij de laatste keer dat hij ze nog had gezien. Dominiek en Cindy hebben alleszins heel veel met de bal gespeeld. Het was zo schattig om te zien hoe die twee samen speelden, mama’s hart smolt bij ’t zien ervan.

Zondag was nogal een mizerige dag ’s morgens, dus mama had zoiets om te gaan zwemmen. Maar het dichtste zwembad was in Oostende, dus zijn we maar daar naar toe getrokken. Cindy vond het super, zowel het groot als klein bad voor de kinderen. Ok, ze heeft een paar keer zout water geproefd, maar huilen deed ze totaal niet. Zelfs niet toen ze kopje onder ging voor even, want toen proestte ze het uit van het lachen. We zijn er een tweetal uur gebleven, waarbij ze ook wat vriendjes had gemaakt uit het peuterbad. JJ

Op de terugweg waren we Oostende amper uit, of ze was van vermoeidheid al in slaap gevallen. Maar ze heeft toen dat we thuis kwamen in alle geval nog serieus wat gegeten. Ze zeggen toch dat je van zwemmen honger krijgt, maar toch was ik aardig geschrokken (in de goede zin)…

Nu is ze nog bezig met te ‘koken in haar keukentje’ en haar ‘kindjes (flip de beer en poppemieke) eten te geven. Maar denk niet dat ze nog lang overeind blijft aan het wrijven in de ogen te zien. Zal haar straks in bed leggen en nog een verhaaltje voor ’t slapengaan voorlezen. Zo zit er weer een leuk, maar jammer genoeg zo vlug voorbij, weekend erop.

Maandag was nog een redelijk drukke dag. ’s Morgens had mama al afgesproken met haar vriendin dat ze de kindjes (Cindy en Jason) gingen inschrijven in het kleuterschooltje. We hadden rond 9u afgesproken, omdat we nadien gingen meegaan naar hun thuis om daar wat te spelen.

In het schooltje was het best grappig voor mama te zien hoe Cindy al terug naar de speelplaats wou om te gaan spelen. Mama vermoed dat haar kleine meid het best leuk zal vinden in de grote school. We werden naar de directeur gebracht om de kleintjes in te schrijven. Cindy mag in principe al van 9 november gaan naar het schooltje en Jason pas met OLH-Hemelvaart, maar dat komt omdat ze 7 maand schelen in leeftijd.

Nadien zien we naar hun thuis geweest, en hebben de ukjes zalig zitten spelen in de tuin. Samen in de zandbak, de kipjes voederen, met het ‘grasmachientje’ spelen (en er ook om vechten wie het mag hebben), … Het was vooral leuk te zien hoe goed ze het met elkaar kunnen vinden. Dan kennen ze al één iemand als ze samen in de school zitten.

Rond half twaalf zijn we naar opa gegaan om te gaan eten (Cindy had honger), en nadien hebben we ook het zwembad gevuld dat mama gisteren had opgeblazen. Opa en mama verschoten er in dat het lang duurde eer er water te zien was in dat badje. Kleine Cindy vond het in alle geval prachtig dat ze in het water kon spelen, maar mama heeft van de gelegenheid gebruik gemaakt dat Cindy kon leren op het potje gaan door rond te lopen in haar blote kont. J   En weliswaar het lukte ook. Cindy ging heel flink op het potje om pipi te doen, alleen huilde ze de eerste maal wel omdat ze het zag ‘liggen’ in het potje. Opa heeft nog een goed uurtje in de zon gezeten met Cindy aan het zwembad toen mama naar de kapper moest. Dit was voor opa al voldoende om heel goed verbrand te zijn. Rond een uur of zeven zijn we naar huis gegaan, en om 20u lag mijn kleine meid al in dromenland. Ze had een ganse dag doorgedaan zonder slaap op de middag.

Dinsdagmorgen moest mama Cindy naar de crèche doen omdat ze mocht gaan solliciteren voor een job dichter bij huis. Mama heeft er in alle geval flink haar best gedaan, maar moet nog een goede veertien dagen wachten eer ze er resultaat van kent. Maar het zou in alle geval super zijn moest mama dichter werk kunnen vinden… Dan zou ze eindelijk zelfstandig als mama kunnen zijn…

’s Middags zijn we terug naar opa en oma geweest om te gaan spelen in de tuin en zwembad. Vandaag hebben we er zoveel niet in gespeeld omdat het nogal winderig was. Maar desondanks heeft Cindy zelfs kaka op het potje gedaan vandaag. Het was voor haar ook schrikken als ze het zag, maar op een moment ging ze dan zo fier als een gieter het tonen aan opa wat ze gepresteerd had. JJ

Woensdag en donderdag is Cindy naar de crèche gegaan. Mama had ook gevraagd of ze daar konden kijken om Cindy haar op het potje te leren gaan door een potje in haar geburen te zetten en haar in haar onderbroekje te laten lopen. Cindy besefte het wel dat ze moeste gaan, maar het was telkens te laat… Volgende week beter.

Vrijdag was Cindy bij opa… En door een technisch mankement was het een ganse dag brood met lauwe soep. J Cindy heeft het ook overleeft. Ze is nog mee geweest naar mareintje in het ziekenhuis, mama was toch nog gaan werken.

’s Avond hebben mama en Cindy nog leuk samen ‘keukentje’ gespeeld vooraleer we gingen slapen. Het was ietsje later als anders, want mama zag er ook wat tegen op dat haar kleintje nu voor vier dagen moest missen ipv twee.

Zaterdagmorgen zijn Cindy en mama eerst om An geweest (die mee met mama ging shoppen) en dan naar papa gereden. Mama had het best wat moeilijk om haar achter laten, wetende dat het nu wat langer is dat ze elkaar niet zien. Mama heeft aan Cindy’s papa wel gevraagd om zondagavond of maandag wel te laten weten hoe ze ’t stelde.

Dan zijn mama en An terug naar huis gekeerd, maar moesten ze eerst een tussenstop maken aan ’t ziekenhuis. De vriend van An had een accident tegengekomen deze morgen en ze wou hem graag zien. We hebben dan op de middag eerst naar daar geweest voor we gingen shoppen. Dan hebben we in een ‘ijltempo’ geshopt in Oostende. Maar mama heeft toch wel leuke dingetjes gevonden. En tweemaal raden voor wie. Juist niet voor zichzelf maar voor haar kleine meid.

’s Avonds zijn we dan nog eens langs An’s vriend gegaan om te zien hoe hij het stelde. Na het bezoekuur zijn we nog naar de avondmarkt gegaan in het dorp waar we wonen. Het was best leuk. Hebben nog naar de A-mode geweest, die uitzonderlijk tot half elf open was. Daar heeft mama nog een paar dingetjes gevonden, alweer voor Cindy. J

Daarna hebben ze nog wat bij de tantes en nonkels van mama gezeten en ook mama’s ouders voor ze na middernacht gingen gaan slapen.

’s Anderendaags heeft mama haar vriendin dan teruggebracht naar haar vriend in het ziekenhuis. ’s Middags kwam mama’s vriend Dominiek op bezoek. Ze zijn samen naar Sun parks geweest. Het was een zeer aangename namiddag, mama had heel veel plezier. Dominiek stelde zelfs voor om een samen met Cindy te gaan… We zullen zien. Tijd brengt raad zeggen ze.