Maandagmorgen is Cindy toegekomen met haar papa voor haar eerste schooldag. Haar papa wou ook eens mee om te kunnen beleven hoe ze dit ervaarde. Het ging goed eigenlijk voor haar eerste schooldag. We gingen samen naar de klas van juf Ilse en ze ging spelen met papa met de ‘mistik’ en erna nog even puzzelen voor we de klas moesten verlaten.

Mama heeft haar ’s middags wel gaan halen omdat ze al vrij vroeg wakker was door van haar papa te komen. Juf Ilse zei dat het best goed heeft gegaan, dus mama was heel blij. Na het eten heeft mama Cindy wat laten slapen, want ze viel bijna in slaap in haar bord spaghetti. Na haar dutje heeft Cindy honderduit vertelt over wat ze gedaan had vandaag in de klas: bankje zitten (het weer leren), K3 gezongen, bal gespeeld, appel gegeten, …  En tuurlijk maakt ze haar boos als je haar niet van de eerste maal kan verstaan…

 

Dinsdagmorgen was het een beetje anders.. Ze sliep nog half aan de ontbijttafel, maar heeft toch best iets gegeten voor we naar school gingen. Vandaag was het net iets minder. Toen mama zei dat ze moest vertrekken omdat de bel was gegaan, zette Cindy het op een huilen. Mama heeft haar aan juf Ilse gegeven en gemaakt dat ze niet langer bleef want het zou alleen maar erger worden.
Dan is mama naar de garage gegaan voor de expertise van de auto. Het komt er op neer dat de ganse deur zou vervangen moeten worden. Maar hoeveel de kosten er van zijn en hoe dit allemaal geregeld wordt, zal af te wachten zijn tot volgende week woensdag. Dan weet de garage en de verzekeringsmakelaar meer… Nu gaat mama wat strijken en het huishouden doen tot dat ze Cindy mag gaan halen aan de schoolpoort.

Mama was blij en niet blij toen ze Cindy ging ophalen. Cindy stelt het prima in de klas, maar eten met de andere kindjes lukt niet zo goed. Cindy heeft weer gebokt en heeft niets willen eten, zelfs al waren het lekkere frietjes. Mama was serieus ontgoocheld. Ze heeft dan thuis wel har schade ingehaald door nog soep te willen eten en boterhammen, maar toch zou het leuker zijn als ze zou willen meedoen met de groep. Ze kon het in de crèche wel… Of misschien is het gewoon weer de periode om zich aan te passen? Ik weet het niet, maar ik hoop dat het snel over is die koppige periode van Cindy.

We zijn ook nog even naar oma en opa geweest om hun ook te laten weten hoe school verliep voor Cindy, en daarna zijn we naar huis gegaan om Cindy rond half acht in bed te stoppen… School vermoeid een kind enorm veel meer dan de crèche me dunkt. Mama zal niet veel meer kunnen genieten van haar kleine meid na het werk, als ze maar om zessen kan thuiskomen. Mama hoopt dat ze snel naar dichtere oorden kan gaan werken zodat ze meer tijd kan doorbrengen met haar kleine meid.

 

Woensdag waren mama en Cindy samen de ganse dag thuis. Het was 11 november, dus geen school en geen werk… Mama hoopte dat Cindy vandaag wel zou eten, en het was ook waar. Cindy heeft heel goed gegeten. ’s Morgens flink haar boterham gegeten met wat melk en een appel. Haar middageten ging ook best vlot.

Na het middageten hebben we samen een brief voor de Sint gemaakt en hem ’s middags ook gaan afgeven. Hij was te gast in de Fun in het dorp. Cindy zette het eerst op een huilen, maar met een beetje chantage van mama’s kant stopte het. Mama beloofde dat als Cindy niet zou huilen bij de Sint ze een ballon zou krijgen omdat ze zo flink zou zijn, wat ook geschiedde, tot het moment dat de Sint haar op de schoot zette. Toen waren er wel tranen in overvloed, maar mama was al blij dat het maar op het einde was en dat de Sint dit jaar de micro niet onder haar snoet heeft gehouden. Daarna zijn we met de ‘buit’ (een snoepzak en ballon) naar huis gegaan, om eens te kijken wat er allemaal in zat. We hebben dan nog gespeeld tot het tijd was Cindy in haar bedje te stoppen voor school.

 

Donderdagmorgen ging alles goed om naar school te gaan. Cindy heeft flink haar boterham opgegeten en was goedgezind opgestaan. Ook naar de klas gaan ging zonder problemen. Mama kon met een gerust hart naar huis vertrekken, of toch redelijk. Mama zat nog altijd in met het middageten en dat was niet ongegrond. Cindy had het deze dag 2 maal geflikt om over te geven. Bij de eerste speeltijd en ook bij het middageten. En alleen maar omdat ze haar eigen juf niet zag. :os  Mama was enorm ontgoocheld in haar kleine meid, dat moet ze toegeven. Mama kan alleen maar hopen dat Cindy haar koppigheid allicht aan de kant zet, want mama is het serieus beu aan het geraken om zo in schaamte te komen met haar kuren…

’s Avonds heeft ze nog wat soep en een boterham gegeten, maar vet was het niet… Tsss…  Ze ging rond een uur of zes bij me liggen in de zetel en vroeg om een deken over haar te leggen. Een goed half uur later lag ze te slapen bovenop mama… Ik kon niet boos zijn op zo’n lief gezichtje… Maar hoopte vurig dat haar koppigheid gebroken was, na haar time out in de strafhoek deze avond.

 

Vrijdagmorgen was Cindy best goed gehumeurd en heeft ook haar best gedaan om te eten deze morgen. Mama heeft bewust Cindy niet bij juf Ilse gelaten deze morgen, maar op de speelplaats bij een andere juf. Zo moet Cindy wennen aan de situatie dat er nog andere juffen en meesters zijn die toezicht houden en dat ze niet altijd haar zin zal krijgen. En ook had mama gevraagd alles in het buikje te houden vandaag… Dat ze niet veel zou eten, daar zat ik niet zo mee in. Zolang ze maar niet overgaf.
Mama was alleszins heel blij te horen van de juf dat Cindy nu niet had overgegeven en flink haar kiwi en soep had gegeten. Ok, geen spaghetti, maar liever zo en dat alles in ’t buikje bleef. Mama was superblij en dat verdiende ook een dikke knuffel en kus. Het kon mama niet echt schelen dat de juf en een paar andere ouders in lachen uitschoten, maar mama weet hoe erg Cindy kan uitwerken op haar eetritme.

Erna zijn we nog naar de crèche geweest om nog spulletjes te gaan ophalen die Herlinde en May-Lis de vorige keer niet hadden klaargelegd. Toen mama het hun zei van haar stunt, konden ze beiden niet meer antwoorden dan : “God niet weer… Cindy stop toch eens met zo te koppen” Dus dat was al een geruststelling voor mama, dat zij ook wisten waar het aan lag. Cindy heeft van de crèche in alle geval een diploma gekregen dat ze een goede peuter is en goed is om naar school te gaan. En mama kreeg nog een fotoalbumpje met de herinneringen aan een anderhalf jaartje crèche.

Als we thuiskwamen heeft Cindy alleszins haar schade ingehaald, ze zei me: “Mama, heb honger”. Ze heeft 3 soepbeschuiten, 2 bekers water, 1 grote boterham met hesp, 2 bekers melk en een kinderchocolaatje op 2,5 half uur opgekregen. Mama stond er van versteld, dat wel, maar was vooral blij dat ze toch nog at. Mama hoopt alleen dat haar koppigheid nu gebroken is, en dat ze vanaf volgende week ook betert in haar eten op school. Zolang ze al niet meer overgeeft, dan is mama content.

 

Zaterdagmorgen zijn mama en Cindy samen naar de schoenwinkel gereden omdat m’n kleine meid al iets nodig had voor de school. Het volgend thema dat ze bekijken is “Kiki in de regen”, en bijgevolg mocht mama laarsjes en een paraplu gaan zoeken voor haar kleine meid. Gelukkig heeft mama ze al in de eerste winkel gevonden, alleen was mama versteld van Cindy’s schoenmaat. Mama dacht dat ze ging toekomen met een 24, maar het moest toch een maatje groter. Blijkt dat Cindy al 24 ¾ heeft… Dus hopen dat ze nog een maandje toekomt, dan kan mama in de solden zien voor een paar schoenen tot het eind van de winter…  Cindy is niet zo zot van laarsjes dragen, maar de paraplu daarentegen, daar is ze superblij mee. Die gaat overal mee, lol, of toch bijna.
‘Middags zijn we naar Mareintje en Charles geweest samen met oma en opa. Het was lang geleden dat mama nog eens was geweest, en Cindy ook. Ze waren beiden content om ons nog eens te zien. Natuurlijk waren ze ook heel curieus naar hoe Cindy het in de grote school deed.

’s Avonds is Dominiek nog gekomen en kon Cindy niet rap genoeg alles tonen wat ze die week in de school had gemaakt (haar boom en paddenstoel). En samen spelen met de bal en auto… Tot het slapenstijd was voor m’n kleine meid.

 

Zoondagmiddag zijn we nog samen naar de kinderboerderij geweest in Torhout. Ze spraken op hun website dat er een indoor speelruimte werd voorzien in de winter, maar mama en Cindy waren best wat teleurgesteld met wat ze er zagen. Een povere zandbak en een springkasteel en een knutselhoek. We hebben eventjes gespeeld, een lekkere pannenkoek gegeten en daarna nog eens gaan wandelen op de boerderij zelf, eens gaan zien naar alle diertjes toen de bui over was.
Nadien zijn we nog eens naar de batjeshoek geweest omdat mama eigenlijk best wat tupperware potten kon gebruiken, maar die zijn maar terug in de winkel na Nieuwjaar… Het kerstgerief heeft hun plaats ingenomen nu. Maar mama heeft wel een nostalgie moment gehad. Ze vond dvd’s van de snorkels, een herinnering aan haar jeugd. Hopelijk ziet ù’n  kleine meid die ook graag, dan kunnen we samen af en toe eens naar de snorkels kijken. J

Daarna zijn we naar oma en opa gegaan, want vanaf vanavond slaapt ze terug bij hun als ze naar school gaat. Het zal ook een aanpassing worden voor mama. Maar Cindy snapt het gelukkig best. En ze was ook heel blij met de nijntjesdeken dat ze gekregen had van oma’s zus Louise (eigenlijk heet ze wel anders, maar dat is wat Cindy er van maakt na die serie op tv). Ze zal wel heel leuk dromen nu met nijntje tussen de sterren…

Maandag is mama gaan werken, en heeft iets vroeger gestopt omdat ze ook nog ging bloed geven. Het was de eerste maal na haar longontsteking, maar het mocht. Mama was ook op tijd thuis tegen dat papa terug kwam met Cindy, maar ze hadden wel een half uurtje later als anders afgesproken. Papa heeft dan ook nog de lamp van Cindy vermaakt in haar kamer zoals hij had beloofd, al was het wel een beetje met lange tanden. Maar zo kennen we hem.

Daarna hebben mama en Cindy nog goed geknuffeld en gespeeld met elkaar, voor het slapenstijd was.

 

Dinsdag was mama ook thuis door haar bloedgifte en konden we samen nog veel plezier maken. ’s Morgens hebben we samen de strijk gedaan, wat een lollige bedoening was. Na de middag zijn we eerst gaan kijken naar ‘zwartjes’ voor ondergoed voor Cindy met lange mouwen, maar daar is mama van een kale reis teruggekeerd.
Voor we naar opa gingen hebben we nog eens gestopt bij het Tilleghem bos op de terugweg. Dat vond Cindy leuk om tussen al die blaadjes te lopen, en het speelplein vond ze nog veel leuker. Er waren nog kindjes waarmee ze kon spelen, en Cindy natuurlijk, die was de durfal van allemaal. J En dat terwijl ze de jongste was, lol.

Nadien zijn we dan naar opa en oma thuis geweest. Mama had beloofd om te koken, dus gingen we dat ook doen. Cindy terwijl ook opa aan het spelen brengen door te puzzelen en te kleuren, dat ging goed. J

 

Woensdag en donderdag moest Cindy voor de laatste twee keren naar de crèche bij Herlinde en May Lis. Mama wou hun ook nog iets geven voor alle goede zorgen die ze haar kleine Cindy hebben gegeven voor een anderhalf jaar lang. Mama heeft voor elk een doos mercikes gegeven en een plantje voor de koer buiten, als het de winter overleeft in de crèche natuurlijk. Mama heeft al de knutselwerkjes van Cindy mee naar huis gekregen en heeft ook nog een fotoalbum te goed van de periode van haar kleine meid in de crèche. Maar die heeft wat vertraging door technische problemen van de printer. Uitstel is geen afstel.

En vanaf nu heeft mama ook verlof genomen om maximum tijd met haar kleine meid te spenderen voor ze woensdag op vakantie gaat bij papa en daarna de grote school begint.

 

Vanmorgen zijn we samen naar de schoenmaker geweest om mama’s laarzen binnen te doen om ze te vermaken. Daarna zijn we terug naar huis geweest en hebben samen in de fotoalbums zitten kijken van Cindy’s geboorte.

Deze middag hadden we afgesproken om samen met Vicky en Jason terug naar het klasje te gaan waar Cindy na de herfstvakantie zal naar toe gaan. Mama hield haar hart al vast ivm huilen, maar het ging goed als bij wonder. Ze deed haar jasje uit en ging met de andere kindjes spelen, alsof ze niet ander gewoon was. Jason had het ietsje moeilijker om los te komen, maar het ging ook goed na een tijdje. Mama is er redelijk gerust in na de vakantie. Nu nog eens tonen hoe de boekentas werkt en zo, en we zijn vertrokken. God wat wordt ze toch snel groot…
Nadien zijn we nog naar de bibliotheek geweest en om grote boodschappen. Mama ging ook terwijl het Sint cadeautje ophalen, en het is wonderwel gelukt zonder dat ze het door had. Dankzij de lieve naamgenote van m’n dochter die het blijkbaar al gewoon was zo te manoeuvreren met speelgoed in de buurt van kinderen. J  Daarna zijn we naar huis gegaan en hebben we samen met de hulp van oma (die net passeerde, lol en mama die haar tegenhield) alles uit de auto gehaald. Behalve hetgeen van de Sint, dat mag Cindy niet zien. Dus dat doet mama als haar kleine meid in haar bedje ligt. JJJ

 

Zaterdag had mama afgesproken met grote Cindy, een vriendin van haar, om samen te gaan winkel naar Rijsel en de barakken in Menen. We zijn eerst naar grote Cindy thuis geweest en hebben daar ook nog gegeten voor we aan onze shoptocht begonnen.
We zijn eerst naar Menen geweest, waar zowel mama als grote Cindy een handtas hebben gevonden voor niet zoveel geld. Mama heeft ook nog elastiekjes en speldjes gevonden voor in Cindy’s haar. Daarna zijn we verder gereden naar Rijsel, naar Euralille… Alleen een probleem de gps van opa kende dat niet en bijgevolg waren we ergens heel anders beland. We zaten aan de Ikea. :os  Gelukkig kon grote Cindy haar vriend bereiken die ons dan de juiste weg uitlegde om er te geraken, met een kwartiertje vertraging zijn we er toch geraakt.

Dan hebben we daar nog een leuke middag gehad. Mama en grote Cindy hebben best wel wat gevonden. En kleine Cindy, die had een klein accidentje voor. Cindy kon het niet meer zolang ophouden als mama dacht en het was vlam in de winkel. :os  Gelukkig was de dame niet al te boos en was het toilet niet al te veraf om ons te verkleden. Mama was niet boos, maar had er haar ook wel aan verwacht dat dit ooit eens ging gebeuren…

Na het shoppen zijn we terug huiswaarts gekeerd en hebben we nog even binnengesprongen bij grote Cindy, voor we naar ons thuis gingen. Thuis was er ook ‘kiki’ die nog ging langskomen. Maar mama wou toch eens curieus zijn hoe Cindy ging reageren op ‘Halloween in het dorp’. Mama is niet lang buiten moeten blijven staan, want Cindy werd heel bang van al die enge verkleedde mensen. Dan zijn we maar naar binnen gegaan en hebben we daar gewacht op ‘kiki’, nog wat gespeeld en toen was het slapenstijd. J

 

Zondag was het een serieus regenachtige dag en zijn we thuis gebleven, maar we hebben er ons niet minder om geamuseerd. We hebben samen veel zitten spelen, en hebben ook de plasticine terug bovengehaald.. Gelukkig kon ik haar er net van overtuigen dat dit niet diende om op te eten. J  We hebben ook nog veel in boeken gelezen en met de puzzels gespeeld.

Maandag was een regenachtige dag, maar mama en Cindy hebben zich thuis goed geamuseerd. Cindy heeft nu veel interesse in een soort domino spel. Ze moet daarbij twee gelijke diertjes zoeken, maar zo heeft ze onder andere een paar nieuwe diertjes bij geleerd. Het is wel grappig hoe ze soms worden uitgesproken, omdat de r en z een w worden bij haar. J  Rond een uur of vier zijn we naar oma en opa gegaan, omdat mama beloofd had aan oma om broodjes voor haar te bakken tegen dat ze thuis kwam van haar werk. Cindy is er die avond ook blijven slapen, omdat mama vroeg moest gaan werken.

Maar dinsdagavond kwam Cindy al terug mee met mama naar huis. Mama was woensdag thuis omdat we samen ook naar kind en gezin moesten voor de laatste keer. Cindy was in alle geval geslaagd voor de woordjestest bij de dokter. Van de zes woorden die ze moest kennen kende ze alleen de gieter niet, wat ook volgens de dokter normaal is. Maar ze vertelde bij die tekening wel dat ‘bloemen water geven’ erbij hoorde, waardoor de dokter een beetje in een lach schoot. Bij de verpleegster was ook alles ok en ze was blij me nog eens gezien te hebben en ook te zien dat zowel Cindy als ik het prima stellen nu.

’s Middags zijn we rond een uur of drie naar opa gegaan, en hebben daar nog wat gespeeld voor het slapenstijd was.

 

Donderdag is Cindy naar de crèche gegaan, en heeft er ook flink gespeeld met Gitta, een meisje van ongeveer haar leeftijd. En ook flink geholpen met May Lis en Herlinde met het koken en dergelijke.
Vrijdag was het opa die voor haar zorgde. Opa was een beetje boos geworden omdat ze niet flink wou eten, waardoor Cindy natuurlijk een accidentje had. Maar het was nodig, want Cindy begint soms wel echt koppig te doen bij een ander… Maar ’s middags werd het goed gemaakt toen er vrienden van opa en oma op bezoek kwamen. Cindy werd door Roel en Fabienne overstelpt met cadeautjes. Vooral dingen om te kleuren en te knutselen. Daarna is Cindy nog meegeweest met oma en opa om mareintje te gaan bezoeken, en ook Charles in het ziekenhuis.

Na het avondeten, is Cindy dan terug meegegaan met mama naar huis. We hebben nog leuk gespeeld met de babypop en buggy en ook wat samen tv gekeken. Maar mama en Cindy waren ook enorm geschrokken toen de lamp in Cindy’s kamer een rare geur verspreide en effe verbloeide. Mama heeft Cindy dan die nacht in haar bed meegenomen, ze was wat ongerust met die lamp. Maar haar papa heeft beloofd ernaar te kijken binnen 14 dagen.

 

Zaterdag was het terug het weekend waarnaar Cindy naar haar papa moest, maar ze was al vroeg wakker, dus hebben we nog een beetje kunnen spelen met het keukentje voor we aanzetten.
’s Middags is mama dan gaan winkelen met oma en mareintje. Het was een beetje vlieg en sprintwerk op het einde want mama had beloofd aan ‘Kiki’ om naar de schietstand te komen, maar ze waren al laat aan. Gelukkig was het bij hem thuis afspreken en zijn we nadien ook naar de film geweest. Het moet gezegd dat mama niet zo graag vlaamse films ziet, maar de film ‘Helaasheid der dingen’ beviel haar wel. Ze beklaagde niet dat ze hem gezien had.

En zondag, tja dat is kuisdag. Alles is nu al gedweild en afgestoft… De was is aan het draaien… En nu is het tijd om een rustig te genieten van de zondag en een filmpje te bekijken. Dewelkse het wordt, nog geen idee.

Maandag is mama terug gaan werken, maar haar oogjes stonden heel pips van de weinige slaap die ze gehad heeft… Maar desondanks had ze het er voor over om eens een ganse dag samen met haar vriend te kunnen zijn.

Dinsdagavond kwam Cindy terug naar huis. Voor een keer was mama vlugger thuisgeraakt dan anders, dus het wachten was lang. Zeker toen Cindy’s papa meldde dat hij in de file stond… Dat vond mama wel wat frustrerend, maar daar kon niet zoveel aan doen.

Mama heeft in alle geval nog zoveel mogelijk genoten van de weinige tijd die ze nog die avond met haar meid kon doorbrengen voor ze ging slapen.

 

Woensdag en donderdag is Cindy naar de crèche gegaan, waar ze zich weer van haar sterkste kant heeft getoond. Ze wou geen petatjes eten, en als ze het haar opdrongen… Tja, dan ging ze kokhalzen.

Donderdag is Cindy dan terug meegegaan met mama naar huis. Vrijdag hebben Cindy en mama lekker en goed gegeten samen. Geen sprake meer van koppige manieren, maar mama had Cindy ook zelf laten kiezen wat ze wou eten. Wat ook al een heel verschil uitmaakte.

’s Middags zijn ze dan ook samen met oma en opa naar mareintje geweest om eens dag te zeggen.

 

Zaterdag waren we eerst van zin om naar Saskia en Ilia te gaan, maar dat werd een wisseling van dag door omstandigheden. Dus zijn we in de plaats naar het Boudewijn Sea Park geweest voor de tweede keer. We hebben de ganse middag gespeeld op het speelpleintje en ook nog een aantal attracties gedaan voor we naar de dolfijnenshow gingen kijken. Het was wel een gans andere dan de eerst keer, want we beiden wel leuk vonden. Nadien zijn we naar huis gegaan, waar ‘Kiki’ ook nog zou afkomen. Cindy en Kiki hebben alleszins nog leuk samen gespeeld voor het slapenstijd was voor de kleine meid. Het was wel wat vroeger als normaal, maar m’n kleine meid was doodop, en als we morgen gaan spelen bij Saskia en Ilia is het beter dat ze fris en monter is eh.

 

Vanmiddag zijn we naar Saskia en Ila gegaan. Toen we bij Saskia aankwamen lag Ilia nog wat te slapen. Cindy had het rijk voor de moment voor zicht alleen, lol. Maar de bedoeling is dat we gingen zwemmen, dus Ilia moest toch wakker worden gemaakt.
We zijn naar het domein Puyenbroeck geweest om te gaan zwemmen, hoewel… Dit was serieus buiten de scholen gerekend. Blijkbaar sluiten alle zwembaden in Oost-Vlaanderen de eerste twee weken van september om grote kuis te houden voor de scholen terug langskomen. Dus dan zijn we maar naar Zeeuws-Vlaanderen gereden, in de hoop daar een zwembad te vinden, maar daar was het van hetzelfde laken een broek. Geen zwembad open. We hebben dan wel een leuk speelplein gevonden in Terneuzen waar de kleintjes hun hart konden ophalen. Daar hebben we toch een tweetal uurtjes gebleven voor we terug huiswaarts gingen (bij Saskia thuis). We hebben dan nog bij Saskia met z’n allen flink gegeten voor mama met Cindy (na een accidentje) naar huis ging.

Thuis hebben we nog samen gekeken welke stickertjes we nog konden gebruiken voor Cindy’s album en hebben we nog gebeld naar haar papa. Best een grappig gesprek trouwens.

En rond achten was het ruimschoot tijd dat Cindy in bad en bedje ging… Ze was heel moe, en slaapt nu als een roosje…

Maandag hebben mama en Cindy nog het huishouden gedaan en flink gegeten voor we nog van het mooie weer gingen profiteren in de tuin van opa… We hadden nog eens beslist om het zwembad wat te vullen met water, zodat Cindy nog van de laatste mooie zomerdag kon genieten in het water. Het geluk was echter van korte duur omdat het rond een uur of drie begon te overtrekken en niet echt geen weer meer was om te “ploeteren”.

Maar we hebben anders ook nog heel flink in de tuin kunnen spelen tot het eten- en slapenstijd was.

 

Dinsdag tot en met donderdag is mijn kleine meid teruggegaan naar de crèche. Het was alleszins terug wennen voor Cindy om er terug naar toe te gaan. Vrijdag was opa de ‘babysit’ van dienst. En Cindy kon het alleszins niet laten om opa goed te plagen.

Toen mama thuiskwam van haar werk zijn we nog eens met zijn allen het klasje van Cindy gaan bezoeken, waar ze binnen een maand of twee naar toe zal gaan. Cindy voelde zich er wat op haar ongemak, het was ook een nieuwe plaats voor haar. Ze mocht haar figuurtje kiezen voor het schooljaar, wat ook op al haar spulletjes zal gekleefd worden. Het verwonderde me wel een beetje dat ze een bal koos, maar eigenlijk is het geen echte verrassing. Ze speelt ook heel graag met de bal.

’s Avonds is Cindy terug mee naar huis gegaan met mama, waar ook nog vrienden van mama op bezoek kwamen. Toen was Cindy ook was op haar ongemak van Gunter en Ilse, het was ook de ‘eerste’ keer dat ze ze zag… In die zin dat ze het zich zou kunnen herinneren. De vorige keer was meer dan een jaar geleden. Gunter was alleszins heel lief voor mama, want die heeft haar internetverbinding vermaakt. Ze hebben er alleszins nog een leuke babbelavond van gemaakt. Mama was alleszins blij dat nu eindelijk Ilse te goei heeft leren kennen, het is echt een leuke meid.

 

Zaterdag moest Cindy terug naar haar papa. Het is nu toch al bijna een half jaar, maar het doet voor mama toch nog altijd heel raar om Cindy te moeten ‘afgeven’. Ze mist haar kleine meid enorm, maar langs de andere kant probeert mama toch te genieten van de ‘vrije tijd’ die ze krijgt.

Mama heeft zaterdag alleszins haar best gedaan om haar boodschappen en kuis rond te krijgen, wat ook is gelukt. En mama is ’s middags nog eens naar mareintje geweest, en ze zijn dan samen ook naar Charles geweest met oma en opa. Mama heeft de rolwagen van oma geduwd tot aan het ziekenhuis waar Charles lag en terug. Mama wist ook waar haar schouders waren op dit moment, lol.

Zondag had mama afgesproken met Dominiek, An, Xavier en Shaquille om naar Walibi te gaan. Het was leuk om te doen, maar de lange wachtrijen daar vond mama serieus minder. Maar ze heeft toch de vampier gedaan, een attractie die ze al altijd wou doen. Het was wel heel laat toen ze thuis kwamen… De bestuurder van dienst, Xavier, had zijn afslag naar de autostrade gemist en bijgevolg reden we door hartje Brussel…

En ’s anderendaags terug gaan werken, dus zo vlug als mogelijk bedje in…

Deze week was mama nog altijd alleen, maar ze heeft zich wel kunnen bezighouden. Dinsdagmiddag heeft ze geholpen met mareintje te verhuizen naar de home waar ze nu verblijft. Het is er best gezellig vindt mama. Donderdagmiddag is ze samen met oma gaan shoppen in Brugge. Mama heeft ook nog veel gevonden in de solden voor haar aan echte dumpprijzen. Voor de rest heeft ze ook veel gedaan in het huishouden en ook haar best gedaan om te rusten. Gelukkig kwam ‘kiki’ ook soms voor verstrooiing zorgen zodat mama niet elke avond alleen was.

 

Zaterdag mocht mama normaal ’s morgens al om Cindy, maar dat was buiten d’r papa gerekend. Eerst hadden ze file en zouden ze pas tegen de middag aankomen, nu ja… Tot mama telefoon kreeg dat papa’s vriendin Stefanie een accident had tegengekomen en naar het ziekenhuis moest in Luxemburg. Dus het was pas in de late middag dat mama haar kleine meid eindelijk terugzag na tien lange dagen… Cindy’s papa was wel vriendelijk om een paar videofragementen te tonen van de reis en te vertellen hoe het geweest was. En dan nog was papa boos op mama omdat ze zo snel weg wou… Maar mama wou ook nog wat quality time met haar kleine meid, voor zoveel die nog restte die dag…

Toen ze eindelijk thuis waren was het al zessen, dan Cindy in bad en nog eten… Er schoot al niet veel tijd meer over eer ze om lag van de vaak…

 

Zondag zijn we dan samen naar oma en opa geweest, want die hadden Cindy ook verschrikkelijk hard gemist. We hebben eerst met z’n allen nog de afwas gedaan en gespeeld in de tuin, vooraleer we even naar Oostkamp zijn geweest naar de rommelmarkt. Mama heeft er ook wat oude kennissen tegengekomen… Zoals haar collega Katrien en ook een meisje van haar oude school…

Mama heeft voor Cindy ook een leuk apenrugzakje van Kipling gevonden voor nauwelijks geld. Ze vond het zo schattig en eerlijk, ze had dit ook graag gehad als kind… JJ

’s Avonds hebben we nog meegegeten met oma en opa voor we naar huis gingen. Daar hebben we nog wat keukentje gespeeld en tv gekeken voor het slapenstijd was.

Maandag was nog een redelijk drukke dag. ’s Morgens had mama al afgesproken met haar vriendin dat ze de kindjes (Cindy en Jason) gingen inschrijven in het kleuterschooltje. We hadden rond 9u afgesproken, omdat we nadien gingen meegaan naar hun thuis om daar wat te spelen.

In het schooltje was het best grappig voor mama te zien hoe Cindy al terug naar de speelplaats wou om te gaan spelen. Mama vermoed dat haar kleine meid het best leuk zal vinden in de grote school. We werden naar de directeur gebracht om de kleintjes in te schrijven. Cindy mag in principe al van 9 november gaan naar het schooltje en Jason pas met OLH-Hemelvaart, maar dat komt omdat ze 7 maand schelen in leeftijd.

Nadien zien we naar hun thuis geweest, en hebben de ukjes zalig zitten spelen in de tuin. Samen in de zandbak, de kipjes voederen, met het ‘grasmachientje’ spelen (en er ook om vechten wie het mag hebben), … Het was vooral leuk te zien hoe goed ze het met elkaar kunnen vinden. Dan kennen ze al één iemand als ze samen in de school zitten.

Rond half twaalf zijn we naar opa gegaan om te gaan eten (Cindy had honger), en nadien hebben we ook het zwembad gevuld dat mama gisteren had opgeblazen. Opa en mama verschoten er in dat het lang duurde eer er water te zien was in dat badje. Kleine Cindy vond het in alle geval prachtig dat ze in het water kon spelen, maar mama heeft van de gelegenheid gebruik gemaakt dat Cindy kon leren op het potje gaan door rond te lopen in haar blote kont. J   En weliswaar het lukte ook. Cindy ging heel flink op het potje om pipi te doen, alleen huilde ze de eerste maal wel omdat ze het zag ‘liggen’ in het potje. Opa heeft nog een goed uurtje in de zon gezeten met Cindy aan het zwembad toen mama naar de kapper moest. Dit was voor opa al voldoende om heel goed verbrand te zijn. Rond een uur of zeven zijn we naar huis gegaan, en om 20u lag mijn kleine meid al in dromenland. Ze had een ganse dag doorgedaan zonder slaap op de middag.

 

Dinsdagmorgen moest mama Cindy naar de crèche doen omdat ze mocht gaan solliciteren voor een job dichter bij huis. Mama heeft er in alle geval flink haar best gedaan, maar moet nog een goede veertien dagen wachten eer ze er resultaat van kent. Maar het zou in alle geval super zijn moest mama dichter werk kunnen vinden… Dan zou ze eindelijk zelfstandig als mama kunnen zijn…

’s Middags zijn we terug naar opa en oma geweest om te gaan spelen in de tuin en zwembad. Vandaag hebben we er zoveel niet in gespeeld omdat het nogal winderig was. Maar desondanks heeft Cindy zelfs kaka op het potje gedaan vandaag. Het was voor haar ook schrikken als ze het zag, maar op een moment ging ze dan zo fier als een gieter het tonen aan opa wat ze gepresteerd had. JJ

 

Woensdag en donderdag is Cindy naar de crèche gegaan. Mama had ook gevraagd of ze daar konden kijken om Cindy haar op het potje te leren gaan door een potje in haar geburen te zetten en haar in haar onderbroekje te laten lopen. Cindy besefte het wel dat ze moeste gaan, maar het was telkens te laat… Volgende week beter.

Vrijdag was Cindy bij opa… En door een technisch mankement was het een ganse dag brood met lauwe soep. J Cindy heeft het ook overleeft. Ze is nog mee geweest naar mareintje in het ziekenhuis, mama was toch nog gaan werken.

’s Avond hebben mama en Cindy nog leuk samen ‘keukentje’ gespeeld vooraleer we gingen slapen. Het was ietsje later als anders, want mama zag er ook wat tegen op dat haar kleintje nu voor vier dagen moest missen ipv twee.

 

Zaterdagmorgen zijn Cindy en mama eerst om An geweest (die mee met mama ging shoppen) en dan naar papa gereden. Mama had het best wat moeilijk om haar achter laten, wetende dat het nu wat langer is dat ze elkaar niet zien. Mama heeft aan Cindy’s papa wel gevraagd om zondagavond of maandag wel te laten weten hoe ze ’t stelde.

Dan zijn mama en An terug naar huis gekeerd, maar moesten ze eerst een tussenstop maken aan ’t ziekenhuis. De vriend van An had een accident tegengekomen deze morgen en ze wou hem graag zien. We hebben dan op de middag eerst naar daar geweest voor we gingen shoppen. Dan hebben we in een ‘ijltempo’ geshopt in Oostende. Maar mama heeft toch wel leuke dingetjes gevonden. En tweemaal raden voor wie. Juist niet voor zichzelf maar voor haar kleine meid.

’s Avonds zijn we dan nog eens langs An’s vriend gegaan om te zien hoe hij het stelde. Na het bezoekuur zijn we nog naar de avondmarkt gegaan in het dorp waar we wonen. Het was best leuk. Hebben nog naar de A-mode geweest, die uitzonderlijk tot half elf open was. Daar heeft mama nog een paar dingetjes gevonden, alweer voor Cindy. J

Daarna hebben ze nog wat bij de tantes en nonkels van mama gezeten en ook mama’s ouders voor ze na middernacht gingen gaan slapen.

’s Anderendaags heeft mama haar vriendin dan teruggebracht naar haar vriend in het ziekenhuis. ’s Middags kwam mama’s vriend Dominiek op bezoek. Ze zijn samen naar Sun parks geweest. Het was een zeer aangename namiddag, mama had heel veel plezier. Dominiek stelde zelfs voor om een samen met Cindy te gaan… We zullen zien. Tijd brengt raad zeggen ze.

Maandag zijn we ’s middags met zijn alleen nog eens naar mareintje geweest in het ziekenhuis. Ze leek best goed, maar wond zich enorm op wat eigenlijk ook niet zo goed is voor haar. En ze wou ook de ganse tijd naar buiten om te wandelen om dat het zo’n mooi weer was, maar dat ging natuurlijk niet.

’s Avonds heeft Cindy bij oma en opa geslapen omdat ze de rest van de week naar de crèche moest. Daar heeft ze in alle geval heel goed haar best gedaan om te eten, want May Lis was er aangenaam door verrast en mama ook… Voor de rest heeft ze er zich ook goed geamuseerd met de kindjes.

 

Donderdagavond is Cindy terug thuis komen slapen, maar dat ging niet voor lang zijn want vrijdag ging mijn kleine meid al voor de eerste keer bij haar papa slapen. Niet dat ik daar naar uitzag, maar het was onvermijdelijk.

We zijn de vrijdag samen eerst nog om boodschappen geweest voor haar papa tegen een uur of half zes om ons kwam. Ik had hem gevraagd om me bij een goede vriendin af te zetten, dan voelde ik me ook niet zo alleen. En de zaterdag moest ik ook in Gent zijn, dus dat ze er woonde was ook super meegenomen. Het deed in alle geval wel raar om die avond zonder Cindy door te brengen, vooral als je altijd al zelf te slapen hebt gelegd en zo. Maar Saskia en haar zoontje hebben me alleszins alle gepieker doen vergeten. De vrijdagavond hebben we veel bijgebabbeld en nog een filmpje bekeken voor we gingen slapen… En de zaterdagmorgen hadden we rendez-vous in een wellness. Het was een zalige drukpuntmassage die ons werd gegeven, en nadien mochten we nog een tweetal uur gebruik maken van de thermen. Nadien zijn we nog iets gaan eten en nog even gaan winkelen zodat Saskia ’s avonds eten in huis had. JJ
Terwijl heeft Saskia haar ook haar verjaardagcadeautje gegeven, spulletjes voor op het strand (wat ze eigenlijk nog niet zo had) en nog een paar t-shirtjes die mama best kon gebruiken voor haar. Daarna heeft Saskia me afgezet aan het station van Gent Dampoort zodat ik door kon sporen naar Sint-Niklaas om Cindy op te halen. Gelukkig was Cindy’s papa van zijn woord en stond hij al aan het station, zodat we de volgende trein naar huis zeker niet zouden missen.

Hij vertelde dat ze goed had geslapen van 21u tot 8u, zonder wakker te worden voor een fles of zoiets. Hij verstond niet waarom ik er zo moeilijk over deed en doe voor Cindy bij hem te laten overnachten. Nu ja, hij kent de ware gevoelens van een moeder niet zeker?

Ze waren de zaterdag naar de zoo geweest van Antwerpen met Mark, Lena en de kindjes. Cindy wou wel niet op de rug zitten van een paard blijkbaar, maar daarin hoeft ze zich niet te forceren. En eten, tja, dat heeft ze daar weer nauwelijks gedaan. Maar op de trein en ’s avonds heeft ze alleszins haar best gedaan om het in te halen.

Op de trein was Cindy alleszins heel fraai, ze zat vooral te kijken naar buiten en te vertellen wat ze zag. Maar ze was ook heel moe en flokte veel tegen me aan. Toen we thuis kwamen rond 19u30 heb ik haar nog in bad gestoken, (ze was zo zwart als iemand die de schoorsteen heeft gekuist), en daarna nog een flesje gegeven. Ze had alleszins niet veel fut meer om veel te spelen. Ze heeft wel nog samen met mama de stickertjes van haar disneyboek geplakt voor ze ging slapen.

 

Zondag hebben mama en Cindy ’s morgens goed hun best gedaan om wat de strijk te doen, weg te leggen en nieuwe was op te hangen. Daarna zijn we naar oma en opa gegaan, waar Cindy bleef slapen op de middag, want dan zijn mama en oma naar mareintje geweest in het ziekenhuis. Opa was even babysit van dienst.

Toen we terug daar aankwamen, hebben we nog wat in de tuin gespeeld voor we naar huis gingen… Zo is de tweede week van de paasvakantie ook al terug voorbij gevlogen.

Maandag zijn mama en Cindy naar Barbara geweest, dat is Cindy’s meter. Marthe en Silke (haar kindjes) vonden het leuk haar nog eens terug te zien. Cindy vond het vooral super om alle speelgoed mee te mogen uithalen en alles op zijn kop te zetten.
Gelukkig was het ook heel mooi weer, waardoor we buiten in de tuin konden gaan zitten. Het trampoline was ook een van Cindy’s favoriete bezigheden met Marthe, vooral het stuk waar de schoenen worden uitgedaan en in de boom worden gehangen. J

We zijn daar ook nog eens naar het speelplein gegaan waar Cindy het leuk vond om het gevaarlijkste eerst te proberen. We zijn er allen zonder kleerscheuren vanaf gekomen. Lol, en Cindy leren pedaleren op haar fiets. Het zal nog veel geduld oefenen zijn. Zelfs met de hulp van Marthe en haar meter zijn we er nog niet geraakt.

Rond een uur of half zes zijn we naar huis gegaan, want opa en oma hadden de auto nodig om naar mareintje te gaan. Maar Cindy was echt moe van een ganse dag wakker te blijven. Het duurde niet al te lang om te gaan slapen.

Dinsdag tem donderdag is Cindy naar de onthaalmoeder geweest, waar ze zich goed heeft geamuseerd met alle activiteiten. Alleen is Cindy terug in hongerstaking. Het kost zweet en tranen om haar iets te doen eten.
We hebben wel gemerkt dat het waarschijnlijk door de laatste tandjes zijn die nog moeten doorkomen. Maar ja, nu iets minder dan eens weer iets meer… Tijd brengt raad en zolang ze blijft eten en drinken is dat het belangrijkste.
Vrijdag was Cindy bij oma en opa, waar mama haar ’s avonds ook kwam ophalen.

 

Zaterdag en zondag zijn mama, oma en opa mareintje gaan bezoeken in het ziekenhuis. Het was een soort wisseling van de wacht met Cindy zodat zowel opa als mama eens op bezoek konden bij mareintje. Ze is ondertussen al bij bewustzijn en kan al zo goed als spreken. Ze is soms wel wat moeilijk te verstaan, maar als je een effortje doet dan gaat het wel. Als alles goed blijft gaan, mag ze waarschijnlijk deze week naar midcare gaan.
Maar mareintje vindt het niet leuk om binnen te zitten met dit mooi weer, want ze was de ganse tijd bezig over de zon, bankjes en haar wandelstok. Raskaalt ze, of meent ze het? Dat valt af te wachten. Het belangrijkste is dat ze nu geneest en de zomer is nog lang niet voorbij…

 

Nadien zijn we telkens nog eens gaan wandelen aan de zeedijk. Terwijl we er toch waren konden we maar genieten van de gezonde zeelucht. Zaterdag is mama zelfs een gaan curieuzeneuzen naar het openluchtzwembad voor deze zomer. Het leek haar wel een leuk gedacht om eens tot daar te gaan als het mooi weer is. Het is eens iets anders dan het strand.

Zondag hebben we wel een wandeling gemaakt op ’t strand zelf en tegen dat mama gedaan had met Cindy’s schoentjes uit te kloppen, lag het halve strand op de tegels van de dijk. JJ

Vanmiddag zijn mama en Cindy samen naar de winkel gereden. Mama had in de reclamefolder van de Lidl een autoradio zien staan voor haar autootje in spe, a must have. Na dit zijn we doorgereden naar de bibliotheek, want mama was eigenlijk al een paar dagen te laat met haar boeken binnen te brengen. Terwijl kon Cindy ook nog eens rondneuzen voor haarzelf om wat leuke boekjes mee te nemen naar huis.

Nadien zijn we ook nog eens binnengesprongen bij Katrien, een vriendin van mama. Het was lang geleden dat ze elkaar nog hadden gezien. Cindy vond Mimi de hond niet zo plezant omdat die de ganse tijd tegen haar stond te springen, maar ze kwam op den duur wel los.

 

Dinsdagmorgen heeft mama haar kleine meid afgezet aan de chrèche, voor ze plasma ging geven. Moet zeggen dat ik heel blij was dat Cindy niet huilde of niets. Dat is eigenlijk een mirakel, vooral omdat ze anders altijd boos is op me als ik haar afzet. Ik ben haar na haar middagdutje ben ik haar gaan ophalen en dan zijn we naar oma en opa geweest omdat mijn kleine meid er moest blijven ’s nachts omdat mama de rest van de week terug vroeg op moest om te gaan werken.

Vrijdagavond is Cindy dan terug met mama terug naar huis gegaan voor het weekend.

Zaterdag zijn we samen met oma naar Brugge geweest. Mama moest nog kleertjes hebben voor het communiefeest voor Cindy’s meters jongste dochter. Mama heeft vlug haar gading gevonden, wat niet kon gezegd worden van oma… Mama was het op den duur zo beu dat ze met haar kleine meid een eindje verder ging wandelen. Ze kwamen onder andere ook een clown tegen op het Simon Stevinplein, waar Cindy niet zo enthousiast van was. Ze zette het op een huilen. Maar eenmaal ze een leuk konijneballonetje kreeg van de clown was haar verdriet al wat over, hoewel… De clown moest ook zijn rode neus afzetten vooraleer, lol.

In de loop van de dag had Cindy’s papa ook al zitten smsen of hij de zondag niet mocht langskomen, hij miste haar. Voor mij was dit goed, maar voor ’s morgen, ’s middags hadden we al andere plannen.

 

Zondag morgen is Cindy’s papa bij ons langsgekomen. Mama kon er terwijl gebruik van maken om eens wat aan haar huishouden te doen terwijl Cindy met haar papa speelde. Het was best leuk om zien. Hij is gebleven tot dat hij haar in bed heeft gestopt. Ik hoop dat hij het toch leuk vond.

’s Middags zijn we dan met oma naar de stockverkoop geweest van kinderkleren, maar hadden er niets gevonden voor Cindy. Daarna zijn we doorgereden naar de A mode waar er opendeur was en er opnieuw een clown rondliep… Niet zo bevorderlijk voor Cindy’s humeur. Maar ze kreeg opnieuw een ballon van de clown. Mama heeft daar ook een leuk ensembleke gevonden voor Cindy om te dragen op de communie.

Zo was t weekend al weer al te vlug tot zijn einde gekomen…

Tijd gaat enorm snel... Amper nog een kleine maand en mijn kleine meid wordt al twee jaar... Waar is de tijd dat ze nog niet geboren was... Het is een klein koppig, maar o zo'n lief meisje. Ik zou haar nooit meer willen missen. Dat zweer ik. Ze is mijn alles... Maar toegegeven dat voor mama ook de 2009 haar al redelijk toelacht to nu toe. Als alles zo blijft gaan, dan wordt het best een goed jaar. Maar we mogen nog geen victorie kraaien, maar leven dag per dag en zien wat die dag ons brengt.

En zoals men ook altijd zegt: na regen komt zonneschijn... Toegegeven dat er al veel regen is geweest in mama's leven, en zo oud is ze nu ook nog niet eh.

 

Maandag was het opa die voor Cindy zorgde. Ze was in haar koppige doen, maar opa heeft het overleefd. Dinsdag moest Cindy terug naar nanny Herlinde. Ze vond het lijk niet al te leuk meer om er te gaan had ik de indruk. Het was de eerste week dat ze terug 3 dagen ging. Tegen dat het donderdag was ging het al wat beter. Ze werkte haar frustratie vooral uit door niet te willen eten. Maar ze heeft wel heel leuk meegeknutseld in de crèche.

Vanaf donderdagavond was Cindy terug bij mama. Dan hebben ze samen nog wat gespeeld voor het slapenstijd was.

 

Vrijdag zijn mama en Cindy ’s morgens samen naar de Delhaize geweest om boodschappen, en we hadden ook veel geluk met het weer. Het was een zalig zonnetje, alleen nog wat frisse wind. ’s Middags hadden we afgesproken dat we oma gingen ophalen aan haar werk om nadien nog eens binnen te springen in de brantano met de schoenenactie deze week. Ik heb er heel mooie gezien voor Cindy, maar ik was niet zeker of ik dat de blauwe schoentjes van de herfst een 21 of 22 waren. Dus heb ik nog even gewacht met ze te kopen. De bonnetjes zijn nog tegen het eind van maand geldig, dus ik heb nog even. Terwijl we toch naast de E5 waren, wou oma nog eens zien of ze er niets vond voor de communie van Marthe begin mei. Ze had geluk, ze heeft wat gevonden, en wij hadden ook geluk. Er waren hapkes en drank, lol. Maar Cindy heeft ook een mooie bal(lon) gekregen, dan konden we ons wat bezighouden tot oma eindelijk haar keuze had gemaakt.
Mama had ’s avonds afgesproken met een paar mensen die in haar middelbare school zaten, dus oma en opa gingen voor hun kleindochter zorgen. Het was een soort optreden in mijn middelbare school, en ik moet toegeven dat ik me het niet beklaagd heb om te gaan. Hoewel ik eerlijk toegeef dat ik eerst niet stond te popelen, ik was ongerust of de mensen nog altijd zo pesterig gingen zijn tov me of niet. Maar de enkelen die er waren van mijn klas, waren enorm joviaal tov me. En dat vond ik super !!! Blijkbaar zou er half mei een echte reünie zijn, maar de lerares informatica ging ons nog een mail sturen daarvoor.

 

Zaterdag ben ik dan zo vroeg als mogelijk naar mijn ouders gegaan om mijn klein meisje terug te zien. Ze had het heel flink gedaan bij oma en opa en was een boterham aan t eten toen ik toekwam. ’s Middags zijn we samen met oma naar de wonderlamp geweest. Mama heeft terwijl ook opgemerkt dat Cindy het nu super vindt om andere mensen, en kinderen in het bijzonder, na te apen. Dat leidt tot enorm grappige taferelen.

Rond een uur of half zes zijn we naar huis gegaan en hebben we nog wat gespeeld voor het slapenstijd was.

Zondag is Cindy naar haar papa gegaan. Ze zijn gaan zwemmen, samen met tante Lena en haar twee kindjes. Ze vond het blijkbaar heel plezant, maar nu ligt ze al knock out in dromenland.

Ondertussen zijn we al terug een goede maand verder... Geen tijd of er niet meer aan gedacht om nog verder te schrijven op mijn kleine meid haar blog, en ook niet meer aan gedacht nog wat recente fotokes te maken. Stoute mama. Ik zal er terug moeten tijd voor maken, want m'n meisje is terug helemaal veranderd. Ze kan nu ook al iets meer woordjes zeggen en ze snatert dat het een lieve lust is de laatste tijd.

 

Sinds een weekje zitten zowel kleine Cindy als haar mama geveld door de griep. Het begon vorig weekend toen Cindy eigenlijk de ganse tijd 39 koorts had en er niets hielp om de koorts te doen zakken. Hoewel ze haar eetlust bleef behouden, wat voor haar al een klein mirakeltje is, lol. Maandag begon mama haar ook wat mottig te voelen, en Cindy had ook nog te veel koorts om haar 's anderendaags naar de chrèche te kunnen doen. De huisdokter is langsgeweest 's avonds en heeft ons beiden een ganse week thuisgezet met de griep.

Maar beteren deed het eigenlijk niet... Niet bij mama of bij Cindy. Mama mocht van geluk spreken dat oma donderdag een dagje verlof wou nemen om voor haar kleindochter te zorgen, want mama kon met moeite op haar eigen benen staan van de koorts. Maar oma belde dat Cindy eigenlijk ook al de ganse tijd wenerig was en niet meer wou eten. Dan hebben we maar opnieuw de dokter gebeld. Conclusie: zowel mama als Cindy hadden er iets bovenop gekregen. Mama een angine en Cindy een dubbele ooronsteking. Dus nog een paar daagjes langer thuis.

 

Maar vanaf Cindy begon met de medicijnen, beterde het heel vlug. Ze heeft vandaag zelfs al geen koorts meer, tenminste, toen ze vanmorgen mee ging met haar papa. Hoe ze straks is zal ik moeten ondervinden als ik om haar ga binnen een goed uurtje. Maar gisteren begon ze toch al terug actief te spelen, terwijl ze de dagen voordien niet anders deed dan op mijn schoot zitten en tv kijken.

Mama heeft net nog een prop watte in haar hoofd... Ze is helemaal versuft van die medicijnen. Hopelijk gaat dit gevoel snel over, want dit is niet leuk... In het algemeen is ziek zijn totaal niet leuk, en zeker niet als zowel moeder als kind ziek zijn. Een zieke die voor een zieke zorgt... Dat is toch niet zo simpel als je t me vraagt... 

Het is een redelijk drukke vakantie geweest voor Cindy. Terwijl haar mama moest werken op de dagen voor de feestdagen, verbleef Cindy vooral bij haar oma en opa. Uitgezonderd de dag voor kerst is ze naar haar meter gegaan omdat haar grootouders goed ziek waren. Maar dat liet ze niet aan haar hartje komen. Ze heeft zich heel goed geamuseerd bij meter en haar dochters. Ze was pompaf toen ze 's avonds thuiskwam.
Op kerstdag zelf zijn we bij oma en opa gaan kerst vieren, heel simpel eigenlijk... Wat gourmet gegeten en erna nog wat gescrabbeld. Op 2e kerstdag zijn we naar het speeldorp geweest, waar Cindy practisch het ganse plein voor haar alleen had. Uitgezoderd de kleine koter die het leuk vond op iedereen te slaan die durfde in "zijn" ballenbad te komen.
De zaterdag zijn we naar het nieuwe winkelcomplex gereden in B-park om eens te zien hoe en wat. Cindy vond de roltrap in alle geval super. Ze wou direct nog een toertje. De zondag is Cindy dan naar haar papa geweest om ook kerst te vieren.

Op oudjaar heeft Cindy de nacht bij oma en opa doorgebracht, want mama ging samen met vrienden nog ergens heen. Maar mama was wel zo vroeg mogelijk paraat op nieuwjaarsdag om haar kleine meid een gelukkig nieuwjaar te wensen.
's Middags zijn we dan naar tante Vivi gegaan om nieuwjaar te gaan vieren. Cindy heeft een xylofoonbumba gekregen en ook een mini-microgolf (buiten het vullen van haar spaarvarken gerekend). Mama kon ook niet klagen, ze kreeg bovenop het normale nog eens een pc cadeau van haar tante en nonkel, eentje dat ze niet meer gebruikten. Mama is natuurlijk heel blij, dan hoeft ze niet altijd naar opa's pc te hollen. Nu nog internet en dan is alles ok.

 

Voor de rest van het weekend heeft mama het wat rustig gehouden, en hebben we thuis gezellig wat gespeeld. Vandaag is mama dan naar oma en opa gekomen om de oude pc-tafel van opa naar ons thuis te dragen, zodat ze de pc toch ergens kan op zetten.

Maar het verlof van mama is nog niet op. Verre van... Ik mag me nog een weekje rot amuseren met mama (en haar wat plagen), voor ze terug moet gaan werken de 13e. En het is een gevulde week ook.

Mama had nog eens wat dagen vrij boven op haar 4/5 regeling. We hebben dit weekend best wat leuke dingen gedaan samen. Vrijdag moest mama eventjes weg, maar dat kon de rest van t weekend niet vergallen.

Zaterdag zijn we voor de eerste maal naar het speeldorp de wonderlamp (http://www.dewonderlamp.be) geweest in Aartrijke. Het was een beetje zoeken vooraleer we het terugvonden, maar eenmaal binnen kon de pret beginnen. Het is er super, want het is opgedeeld volgens leeftijd en dat is wel goed voor zo'n kleintjes.
Ze amuseerde zich er te pletter met de andere kindjes die ze tegenkwam in het ballenbad en het springkasteel. Samen met anderen de glijbaan onveilig maken, het was super voor Cindy bezig te zien. Mama had zelfs moeite om haar rond half zes uit het ballenbad te krijgen om naar huis te gaan.

Op weg naar huis hebben we nog eens langs de dieren gewandeld die ze daar hadden (konijntjes, ganzen, eenden, herten, en zelfs een hangbuikvarken).

 

Zondag is Cindy meegegaan met haar papa en mama moest haar voor de eerste maal terug gaan ophalen. Mama was ook bang voor de confrontatie... De route naar daar viel goed mee, maar ze had er niet op gerekend dat Cindy's papa een onaangename verrassing in petto had. Zijn nieuwe vriendin was er ook, en nooit had hij er ooit iets over laten doorschemeren. Niet zodat mama op de hoogte was met wie Cindy omging, en hij vond het super leuk te zien hoe pijn het mama deed.

Ok, papa mag zijn geluk beproeven, maar mag mama niet kwetsen. Maar mama komt het wel terug te boven.

 

Maandag wou mama met kleine Cindy  samen naar de winkel om te zien voor kerstgerief... Ok, het is inderdaad wel heel vroeg maar ze kon maar proberen. En inderdaad mama ving bot... Het was nog allemaal Halloween gerief. Mama moet nog een weekje of twee wachten.

Cindy voelde zich ook niet zo goed... Haar maagje lag wat overhoop van wat ze daags voordien had gegeten... Mama heeft het ook geweten, want op de terugweg naar huis had kleine miss de auto ondergeheveld... Leuk was anders...

 

Vandaag hebben we samen wat thuis gespeeld en nog eventjes naar het speelplein geweest, maar het was wat moeilijk met alle schoolkinderen die langskwamen om noten te zoeken in het parkje er achter.

Dan zijn we maar eens naar oma gegaan, want zij moet even op kleine Cindy passen zolang mama weg is om bloed te gaan geven. Erna gaan we gezellig terug naar huis want morgen is mama nog een dag thuis en dan gaan we nog eens naar het speeldorp. Jippie...

Toen ik donderdagmijn kleine meid ging ophalen in de crèche, kreeg ik een hele leuke mededeling van nanny Herlinde. Cindy had voor de eerste keer pipi gedaan op haar potje, en nog geen klein beetje ook.

Waarschijnlijk was het niet echt bedoeld om te doen, maar het was toch zo leuk om horen, en de kleine meid natuurlijk ook heel fier als je haar dat zei.

Vandaag was het het verjaardagsfeest van overgrootoma. Het was leuk iedereen van de familie nog eens terug te zien. Het was wel effe wennen omdat Cindy sommigen al niet meer had gezien van haar verjaardagsfeestje, maar de schrik was al vlug over.

Ze vond het leuk om samen met Marthe en Silke buiten te spelen, op het speelpleintje en ook de grote trampoline. Van dat laatste was ze nauwelijks af te krijgen.   Zelfs nonkel Jhon kon haar bekoren toen hij met zijn schommelstoel begon om haar wat te sussen tegen de vermoeidheid.

 

Nog leuker was samen al de beestjes gaan bezien... Het was een leuke maar vermoeiende middag. En als het weer straks nog wat mee zit gaan we nog eens de batjes in Zedelgem meepikken, en héél misschien als het niet meer regent zal Cindy ook haar eerste vuurwerk zien (horen), als ze niet ligt te slapen.